Από NEWSROOM σε Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2026
Κατηγορία: ΚΟΣΜΟΣ

Το Ιράκ στρέφεται στη Συρία για εξαγωγές πετρελαίου και νάφθας, παρά το επικείμενο άνοιγμα του Ορμούζ

Το Ιράκ ετοιμάζεται να εξάγει αργό πετρέλαιο και νάφθα μέσω λιμανιών της Συρίας, όπως αναφέρουν Σύροι και Ιρακινοί αξιωματούχοι του ενεργειακού κλάδου, καθώς και πηγές από διυλιστήρια, μετά τη διαταραχή που προκάλεσε ο πόλεμος στη Μέση Αναοτλή στον εφοδιασμό μέσω των Στενών του Ορμουζ.

Σύμφωνα με το Reuters, η κίνηση αυτή αναμένεται να διευρύνει μια ήδη υπάρχουσα συμφωνία βάσει της οποίας το Ιράκ εξάγει μαζούτ από το λιμάνι Μπανιγιάς στη Μεσόγειο, μετά το κλείσιμο του Ορμούζ, το οποίο περιόρισε δραστικά τις εξαγωγές από τον Κόλπο για τον δεύτερο μεγαλύτερο παραγωγό του ΟΠΕΚ.

Δύο Ιρακινοί αξιωματούχοι του πετρελαϊκού κλάδου δήλωσαν ότι τα σχέδια για τη διαφοροποίηση των διαδρομών εξαγωγής αργού πετρελαίου και καυσίμων, μεταξύ άλλων και μέσω της Συρίας, θα συνεχιστούν ακόμη και μετά τη λήξη του πολέμου στο Ιράν και την επιστροφή της ναυτιλίας στα Στενά στα φυσιολογικά επίπεδα, στο πλαίσιο μιας στρατηγικής που έχει εγκριθεί από την κυβέρνηση με στόχο τη μείωση της εξάρτησης του Ιράκ από έναν μόνο "διάδρομο" εξαγωγών.

"Η ιρακινή κυβέρνηση και το υπουργείο Πετρελαίου αποδίδουν ύψιστη σημασία στη διαφοροποίηση των διαδρομών εξαγωγής αργού πετρελαίου, ιδίως μέσω του συριακού εδάφους", δήλωσε στο Reuters ο εκπρόσωπος του ιρακινού υπουργείου Πετρελαίου, Σαλίμ αλ-Ρικάμπι.

Ο Ρικάμπι ανέφερε ότι το υπουργείο Πετρελαίου, μέσω της κρατικής εταιρείας SOMO, συνεχίζει τις "συζητήσεις και τη συνεργασία" με τη Συρία με στόχο την επέκταση των εξαγωγών μέσω του δυτικού γείτονά της.

Το Ιράκ εξάγει συνολικά περίπου 3,6 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, ενώ πριν από τον πόλεμο με το Ιράν, περίπου 3,4 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα διακινούνταν μέσω των τερματικών σταθμών της νότιας Βασόρας.

Ο Μοχάμεντ Αλ-Αχντάμπ, επικεφαλής του γραφείου Τύπου της Συριακής Εταιρείας Πετρελαίου (SPC), δήλωσε ότι η λειτουργία και η εκφόρτωση συνεχίζονται, παρά το επικείμενο άνοιγμα των Στενών.

Πριν από τις διαταραχές που προκάλεσε ο πόλεμος με το Ιράν, το Ιράκ εξήγαγε κυρίως από το λιμάνι του Κορ αλ-Ζουμπάιρ στον Κόλπο, αλλά η σύγκρουση το ανάγκασε να αναζητήσει εναλλακτικές διαδρομές, αφού το Ορμούζ έκλεισε και οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης άρχισαν να γεμίζουν.

Η αρχική λύση, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή τον Απρίλιο, περιελάμβανε τη μεταφορά εκατομμυρίων βαρελιών ιρακινών καυσίμων με φορτηγά μέσω της Συρίας προς το λιμάνι Μπανιγιάς και την εξαγωγή του από εκεί.

Η Συρία σχεδιάζει να ανοίξει δύο επιπλέον χώρους εκφόρτωσης και άλλες εγκαταστάσεις στο Μπανιγιάς εντός μιας εβδομάδας για τη διακίνηση ιρακινού αργού πετρελαίου και νάφθας, όπως δήλωσε αξιωματούχος του συριακού υπουργείου Ενέργειας. Ο Αχντάμπ ανέφερε ότι το Μπανιγιάς μπορεί πλέον να εκφορτώνει κατά μέσο όρο 900 βυτιοφόρα την ημέρα.

Το αργό πετρέλαιο θα μπορούσε να αρχίσει να διακινείται από το Ιράκ προς τη Συρία σε ποσότητες που φτάνουν περίπου τα 50.000 βαρέλια την ημέρα, μόλις ολοκληρωθούν οι εγκαταστάσεις φόρτωσης, ανέφεραν οι δύο αξιωματούχοι του ιρακινού υπουργείου Πετρελαίου. .

Οι εξαγωγές μέσω βυτιοφόρων αναμένεται να ξεκινήσουν στις αρχές Ιουλίου, ανέφεραν αξιωματούχοι της Συρίας και του Ιράκ, ενώ η SOMO πρόκειται να ανοίξει γραφεία στο Μπανιγιάς.

Τον Απρίλιο, η SOMO ανέθεσε συμβάσεις για την προμήθεια περίπου 650.000 μετρικών τόνων μαζούτ ανά μήνα από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο, τα οποία θα μεταφέρονται οδικώς μέσω της Συρίας. Το Ιράκ εξήγαγε το 2024 ρεκόρ 18 εκατομμυρίων τόνων μαζούτ, που ισοδυναμεί με περίπου 1,5 εκατομμύρια τόνους ανά μήνα, ενώ τα καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία για το 2025 δείχνουν ότι τα επίπεδα αυτά ήταν κοντά σε εκείνα που είχαν επιτευχθεί στα τέλη του 2024.

Ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της SPC, Αχμάντ Κομπάτζι, δήλωσε στο Reuters τον Μάιο ότι η Συρία διαθέτει περιορισμένη υποδομή, αλλά αυξάνει τη χωρητικότητά της όσον αφορά την εκφόρτωση και την επανεξαγωγή ιρακινών πετρελαϊκών προϊόντων.

Υπό την ηγεσία του Αχμέτ αλ-Σαράα, η Συρία επιδιώκει να επανενταχθεί στην περιφερειακή και παγκόσμια οικονομία, μετά από δεκαετίες διακυβέρνησης από την οικογένεια Άσαντ και σχεδόν 14 χρόνια πολέμου που κατέστρεψαν την οικονομία της και την άφησαν πολιτικά και οικονομικά απομονωμένη.