Του Κώστα Ράπτη
Η δυναμική της πολεμικής έντασης ενδεχομένως να μην είναι πια αντιστρεπτή. Οι απειλές που εξαπολύει ο Ντόναλντ Τραμπ εναντίον του Ιράν και κυρίως η ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή δημιουργούν μια συνθήκη από την οποία είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ποια πλευρά και με ποιο τρόπο θα αποκλιμακώσει. Πολλοί αναλυτές έκριναν ότι ακόμη και η σημερινή ημέρα θα μπορούσε να αποδειχθεί εκρηκτική.
Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, το Ιράν δεν έδειχνε διατεθειμένο να υποκύψει στα αμερικανικά τελεσίγραφα σχετικά με το πυρηνικό και το πυραυλικό του πρόγραμμα, την αναστολή των οποίων έθεσε ο Τραμπ ως όρο της τελευταίας στιγμής, για να μην αναλάβει στρατιωτική δράση σε κλίμακα "πολύ χειρότερη" από τον περσινό πόλεμο των Δώδεκα Ημερών.
"Δεν θέλουμε να εισέλθουμε σε κανενός είδους διαπραγμάτευση που είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί ως άλλο ένα πρόσχημα για έναν ακόμη πόλεμο", δήλωσε στο al-Monitor Ιρανός αξιωματούχος υπό τον όρο της ανωνυμίας. Προφανώς για την Τεχεράνη το ζητούμενο είναι να "αποδράσει" από μια κατάσταση διαρκούς πίεσης, η οποία θα ξεδιπλώνεται επί μακρό χρόνο, ακόμη και αν σε βραχύ χρόνο εκδηλωθούν σημάδια υποχώρησης.
Χωρίς "χορογραφία"
Την ίδια στιγμή οι περιφερειακοί παίκτες αποδύονται σε διπλωματικές πρωτοβουλίες, αξιολογώντας ως σοβαρές τις απειλές της Ισλαμικής Δημοκρατίας, να γενικεύσει τη σύγκρουση σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση και να μην περιορισθεί σε "χορογραφημένες" ανταλλαγές πληγμάτων, όπως συνέβη πέρσι.
