Του Κώστα Ράπτη
Ο διάσημος για τα απομνημονεύματά του Jean François Paul de Gondi, Καρδινάλιος Retz (1613 – 1679), εκ των πρωταγωνιστών της Εξέγερσης της Σφενδόνης, έχει γράψει: "Δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο από την κολακεία, σε συγκυρίες όπου αυτός που κολακεύουμε μπορεί να φοβάται". Ο ίδιος επίσης έχει υποστηρίξει ότι "δεν υπάρχει τίποτε πιο λυπηρό από το να υπηρετείς έναν ηγεμόνα του οποίου δεν είσαι ευνοούμενος". Μοιάζει σαν να γνώριζε ήδη από τον 17ο αιώνα τη στάση των Ευρωπαίων ηγετών απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ.
Όμως ο ένοικος του Λευκού Οίκου δεν τα πάει καλά με το savoir-vivre. Εξ ου και φρόντισε να δημοσιοποιήσει το ιδιωτικό μήνυμα που του έστειλε ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, ενόψει της Συνόδου Κορυφής της Συμμαχίας στη Χάγη.
"Συγχαρητήρια και σας ευχαριστούμε για την αποφασιστική σας δράση στο Ιράν. Είναι πραγματικά εκπληκτικό, είναι κάτι που κανείς άλλος δεν τόλμησε να κάνει. Μας κάνει όλους πιο ασφαλείς” αναφέρει το μήνυμα του Ρούτε, ο οποίος προεξοφλεί ότι ο Αμερικανός πρόεδρος πρόκειται να σημειώσει στη Χάγη άλλη μία μεγάλη επιτυχία.
Υιοθετώντας ακόμα και το χαρακτηριστικό στιλ γραφής του Τραμπ με κεφαλαία, ο πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας και νυν Γ.Γ. του ΝΑΤΟ αναφέρει: "Θα πετύχετε κάτι που ΚΑΝΕΝΑΣ Αμερικανός πρόεδρος εδώ και δεκαετίες δεν κατάφερε. Η Ευρώπη θα πληρώσει ΤΕΡΑΣΤΙΟ τίμημα, όπως όφειλε. Αυτή θα είναι η δική σας νίκη”.
Η επίγνωση του ποιος αποτελεί την ηγεμονική δύναμη της Ατλαντικής Συμμαχίας είναι ένα πράγμα. Όμως η δουλοπρεπής κολακεία είναι κάτι ολότελα διαφορετικό. Πόσο μάλλον όταν μαρτυρεί και περιφρόνηση για τους Ευρωπαίους συμμάχους του παραλήπτη, στους οποίους ανήκει και ο ίδιος ο Ρούτε.
Μπορεί κανείς να θεωρήσει ότι το εν λόγω μήνυμα αποτελεί μια τακτική κίνηση τόνωσης του ναρκισσισμού του Τραμπ, ώστε να εξασφαλισθεί η παραγωγική παρουσία του στη Σύνοδο. Παρ’ όλα αυτά, ένα κρίσιμο όριο έχει ξεπερασθεί. Και ο ίδιος ο Τραμπ αντιλαμβάνεται πολύ καλά γιατί θα πρέπει να εκθέσει τον οικοδεσπότη του, δημοσιοποιώντας ένα ιδιωτικό μήνυμα.
Όλα αυτά λαμβάνουν χώρα, πρέπει να υπενθυμισθεί, ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος έχει θέσει υπό αμφισβήτηση την πρόβλεψη αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής που αποτελεί το θεμέλιο του ΝΑΤΟ, λέγοντας ότι το Άρθρο 5 του Ατλαντικού Χάρτη "επιδέχεται πολλές ερμηνείες”. Και ενώ βεβαίως κεντρικό αντικείμενο της Συνόδου είναι ο "φόρος υποτέλειας”, αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς στη φρασεολογία, τον οποίο απαιτεί από τους Ευρωπαίους, με αύξηση στο 5% του ΑΕΠ των στρατιωτικών τους δαπανών, οι οποίες βέβαια σε ποσοστό 63% κατευθύνονται προς το αμερικανικό στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Την ίδια ώρα, καταγεγραμμένες παραμένουν οι απειλές του Τραμπ να προσαρτήσει τη Γροιλανδία και τον Καναδά, γεννώντας απορίες ως προς το ποια είναι η πραγματική απειλή από την οποία προστατεύει το ΝΑΤΟ τα κράτη-μέλη του.
Η συζήτηση περί της "στρατηγικής αυτονομίας” της Ευρώπης αποκαλύπτεται κενή περιεχομένου, όταν Ευρωπαίοι πολιτικοί αποκαλύπτονται δουλοπρεπείς κόλακες του πλέον απρόβλεπτου προέδρου που ανέδειξαν ποτέ οι ΗΠΑ.
Αλλά όπως σημειώνει ο Γάλλος επιχειρηματίας και διαδικτυακός σχολιαστής Αρνό Μπερτράν, το εν λόγω επεισόδιο λέει πολλά και για την κατάσταση της δημοκρατίας στην Ευρώπη. "Οι Ευρωπαίοι πολίτες”, υπενθυμίζει, "σχεδόν ομόφωνα περιφρονούν τον Τραμπ (με μόνο το 9% να τον θεωρεί φίλο της Ευρώπης) και θέλουν συντριπτικά ανεξαρτησία από τις ΗΠΑ, επειδή καταλαβαίνουν ότι αυτό θα ήταν προς το ευρωπαϊκό συμφέρον”. Ωστόσο, αντί για δημοκρατική εκπροσώπηση από τους ηγέτες του λαού τους και των συμφερόντων του, "έχουμε ακριβώς το αντίθετο: ηγέτες που φαίνεται να ενδιαφέρονται περισσότερο να ευχαριστήσουν έναν ξένο πρόεδρο που οι δικοί τους πολίτες απεχθάνονται, παρά να επιδιώξουν την ανεξαρτησία που υποστηρίζουν συντριπτικά αυτοί οι πολίτες”.
