Σχόλιο του Κώστα Αγυρού
Όταν μιλάει ένας υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας γνωρίζει ότι τα λόγια του θα έχουν ένα τεράστιο ακροατήριο. Από τη μια οι ομόλογοί του στην ΕΕ και στην G7, από την άλλη οι επενδυτές και τα χρηματιστήρια. Και φυσικά οι συμπατριώτες του.
Ίσως το κύρος να μην φτάνει στο βαθμό του προέδρου της "ιερής" Μπούντεσμπανκ, αλλά ειδικά από τότε που ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έδωσε σχεδόν μυθικές διαστάσεις στο ρόλο του υπουργείου, το βάρος της ευθύνης είναι μεγάλο.
Προφανώς ο Λαρς Κλίνγκμπαϊλ γνωρίζει όλα τα παραπάνω. Έτσι όταν αυτές τις ημέρες επανέλαβε αρκετές φορές με έμφαση ότι "του λείπουν" 172 δισεκατομμύρια μέχρι το 2029 γνώριζε πολύ καλά ότι αυτή του η προειδοποίηση θα κάνει πάταγο.
Ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός έκανε λόγο για δύσκολους καιρούς, στο φόντο των προβληματισμών από τις συνέπειες της εμπορικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ για την εξαγωγικά προσανατολισμένη οικονομία της χώρας και μια μέρα πριν η στατιστική υπηρεσία της χώρας ανακοινώσει μείωση των ρυθμών ανάπτυξης το δεύτερο τρίμηνο του 2025 κατά 0,1%.
Και χρεωμένοι και δυσαρεστημένοι
Ο Κλίνγκμπαϊλ παρουσίασε αυτή την εβδομάδα έναν προϋπολογισμό για το 2026, που δημιουργεί επίσης νέο χρέος της τάξης των 174,3 δισ. παρά το γεγονός ότι προβλέπει περικοπές σε μια σειρά από υπουργεία με εξαίρεση το υπουργείο Άμυνας, του οποίου οι δαπάνες αυξάνονται κατά 32,4%, κάτι το οποίο άλλωστε αναμενόταν και το οποίο θα επιδράσει αρνητικά σε μια σειρά από άλλους τομείς. Ο υπουργός προσπάθησε να δικαιολογήσει το νέο χρέος με τη φράση "επενδύουμε τώρα στο μέλλον".
Η αναφορά του στο μέλλον δεν τον απαλλάσσει όμως από ένα δύσκολο παρόν. Ο "θησαυροφύλακας" της χώρας γνωρίζει ότι η γερμανική κοινωνία από τη μια ακούει για χρέη και ελλείματα, όροι που παραδοσιακά και με ευθύνη των πολιτικών έχουν ταυτιστεί με το "προπατορικό αμάρτημα" και από την άλλη πρέπει να προετοιμάζεται για περικοπές στον κοινωνικό τομέα, πιθανή αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και μετάθεση προεκλογικών υποσχέσεων για την περίοδο μετά τα μισά της θητείας της κυβέρνησης το 2027.
Σε αυτή την κατηγορία εντάσσονται και οι φοροαπαλλαγές για μεσαία και χαμηλά εισοδήματα. Ειδικά στο δικό του κόμμα, το Σοσιαλδημοκρατικό, η "αθέτηση" προεκλογικών δεσμεύσεων για "καλύτερο εισόδημα για όλους" είναι σίγουρο ότι θα ενισχύσουν τις γκρίνιες, για έναν υπουργό που έτσι κι αλλιώς θεωρείται ότι ανήκει στην συντηρητική "φατρία" του κόμματος. Οι "δύσκολοι καιροί" που προανήγγειλε, λοιπόν, ο Κλίνγκμπαϊλ μπορεί να αποδειχθούν και εξαιρετικά ταραγμένοι.
Βομβαρδισμός αρνητικών ειδήσεων
Η γερμανική κοινωνία βομβαρδίζεται από δυσοίωνες ειδήσεις: το ενδεχόμενο πολέμου με τη Ρωσία, οι επιπτώσεις της "συνθηκολόγησης" στον εμπορικό πόλεμο του Τραμπ, οι τρύπες στα δημόσια ταμεία, τα κενά στο ασφαλιστικό σύστημα. Το αποτέλεσμα αναμενόμενο. Οι Γερμανοί, όπως δείχνουν όλες οι έρευνες, ξοδεύουν λιγότερο με το φόβο για το αύριο και η κατανάλωση δεν μπορεί να δώσει την παραμικρή ώθηση στην οικονομία.
Την ίδια στιγμή οι εταίροι βλέπουν την "ατμομηχανή" της Ευρώπης να έχει κολλήσει και να "βασανίζεται", κάνοντας κύκλους γύρω από τον εαυτό της, μεταπηδώντας από υποσχέσεις για ανάκαμψη σε προειδοποιήσεις για εγκράτεια. Το μήνυμα αυτό δεν είναι απαραιτήτως ότι πιο αισιόδοξο για την υπόλοιπη Ευρώπη.
Πηγή: Deutsche Welle
