Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι θα τιμωρήσει τη Ρωσία και τον πρόεδρο της, Βλαντίμιρ Πούτιν, εάν η Μόσχα δεν προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και δεν συμφωνήσει σε ειρηνευτικές συνομιλίες ή σε κατάπαυση του πυρός με την Ουκρανία. Η Ρωσία, από την πλευρά της, δεν έχει δείξει κανένα σημάδι ότι προτίθεται να κάνει κάτι από τα δύο. Αντίθετα, κλιμακώνει τις επιθέσεις της, καθώς επιδιώκει να εδραιώσει τα κέρδη της στο πεδίο της μάχης.
Την ίδια στιγμή, αναφέρει σε δημοσίευμά του το CNBC, ο Τραμπ καθυστερεί να απελευθερώσει ένα μεγάλο μπαζούκα νέων κυρώσεων που θα μπορούσε να πλήξει μια ήδη αποδυναμωμένη Ρωσία.
Ο λόγος είναι στρατηγικός και υπερβαίνει τη Ρωσία, σύμφωνα με τους αναλυτές, οι οποίοι προειδοποιούν ότι όσο περισσότερο καθυστερεί ο Τραμπ, τόσο περισσότερο υπονομεύει τη θέση του και αυτή των ΗΠΑ.
"Ο ρωσικός προϋπολογισμός βρίσκεται στην πραγματικότητα υπό μεγάλη πίεση... οπότε αν υπάρξουν πιο σημαντικές κυρώσεις με στόχο το ρωσικό εμπόριο πετρελαίου από τις ΗΠΑ - κάτι που έχουν συζητήσει, αλλά δεν έχουν κάνει - αυτό θα έθετε τον προϋπολογισμό υπό μεγαλύτερη πίεση. Αυτό δεν έχει συμβεί", δήλωσε στο CNBC ο Κρις Γουίφερ, διευθύνων σύμβουλος της Macro-Advisory με έδρα τη Μόσχα.
Πού οφείλεται η άρνηση Τραμπ
Υπάρχουν δύο σημαντικοί παράγοντες πίσω από την επιφυλακτικότητα του Τραμπ, είπε ο Γουίφερ. Πρώτον, η επιθυμία του Αμερικανού προέδρου να αναδειχθεί ειρηνοποιός. Δεύτερον, η ανησυχία για το αν θα ωθήσει τη Ρωσία βαθύτερα στην τροχιά της Κίνας.
"Ο Τραμπ εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί να φέρει και τις δύο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ότι μπορεί να μεσολαβήσει για μια ειρηνευτική συμφωνία και ότι μπορεί να πάρει τα εύσημα για τη μετατόπιση της σύγκρουσης προς την ειρήνη. Και λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανακοίνωση για το Νόμπελ Ειρήνης θα γίνει στις αρχές Οκτωβρίου, είναι ένας παράγοντας, επειδή γνωρίζουμε τον χαρακτήρα του".
"Ο δεύτερος λόγος ... είναι ότι υπάρχει η αίσθηση ότι αν η Ρωσία ηττηθεί, αν η Ρωσία απομονωθεί πλήρως από τη Δύση, και δεν υπάρχει τρόπος επιστροφής όσον αφορά στη συνεργασία με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, τότε δεν έχει άλλη επιλογή από το να πάει ακόμα πιο 'all-in' με την Κίνα, και αυτό δυνητικά θα ενίσχυε τη θέση της Κίνας".
Η προσέγγιση της Ρωσίας και του Πεκίνου θα σήμαινε ότι η τελευταία θα είχε "σχεδόν απεριόριστη" πρόσβαση σε ενεργειακούς πόρους, βιομηχανικά υλικά και στην Αρκτική”, είπε ο αναλυτής, σημειώνοντας ότι αυτό θα μπορούσε να μπλοκάρει αποτελεσματικά τις ΗΠΑ από τα ελεγχόμενα από τη Ρωσία τμήματα της Αρκτικής.
Θα επέτρεπε επίσης στην Κίνα μεγαλύτερη πρόσβαση στη ρωσική στρατιωτική τεχνολογία, όπως τα υποβρύχια stealth, και περαιτέρω ευκαιρίες στην εξερεύνηση του διαστήματος.
Οι αξιωματούχοι στην Ουάσινγκτον ανησυχούν γι' αυτό, σημείωσε ο Γουίφερ, προσθέτοντας: "Δεν θέλουν η Ρωσία να είναι ουσιαστικά μια πιο επίσημη 'θυγατρική' της Κίνας. Θέλουν να βρίσκεται περισσότερο στη μέση, με εμπλοκή στη Δύση. Νομίζω ότι αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο κάνουν προσεκτικά βήματα, προς το παρόν".
Εμβάθυνση των σχέσεων Κίνας-Ρωσίας
Οι ηγέτες του Πεκίνου και της Μόσχας έδειξαν να έχουν έρθει πιο κοντά στη 25η σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης τη Δευτέρα. Στη SCO συμμετέχουν 20 ξένοι ηγέτες, μεταξύ των οποίων ο Πούτιν και ο Ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι.
Με φόντο τον πόλεμο στην Ουκρανία και τους δασμούς του Τραμπ, οι οικονομίες της Κίνας, της Ρωσίας και της Ινδίας έχουν εμβαθύνει τους οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς τους, ενώ οι αντίστοιχες σχέσεις τους με τη Δύση έχουν φθαρεί.
Ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ προέτρεψε τη Δευτέρα τους ομολόγους του να ενισχύσουν τη συνεργασία τους και τους κάλεσε να απορρίψουν αυτό που αποκάλεσε "Ψυχροπολεμική νοοτροπία”.
Εν τω μεταξύ, ο Πούτιν δήλωσε ότι η συνάντησή του με τον Τραμπ τον Αύγουστο άνοιξε έναν δρόμο για την εξεύρεση ενός τρόπου επίλυσης της ουκρανικής "κρίσης", όπως περιέγραψε τον τριετή και πλέον πόλεμο. Ωστόσο, ευχαρίστησε τους συμμάχους της Ρωσίας στην Ασία για την υποστήριξή τους, καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου.
"Εκτιμούμε τις προσπάθειες και τις προτάσεις της Κίνας, της Ινδίας και άλλων στρατηγικών εταίρων μας, για την επίλυση της ουκρανικής κρίσης. Η αμοιβαία κατανόηση που επιτεύχθηκε στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής Ρωσίας-ΗΠΑ στην Αλάσκα κατευθύνεται προς την ίδια κατεύθυνση, ελπίζω. Ανοίγει τον δρόμο για την ειρήνη στην Ουκρανία, ελπίζω".
Οι σύνοδοι κορυφής όπως η SCO δημιουργούσαν ένα νέο πολιτικό και κοινωνικοοικονομικό οικοσύστημα που θα μπορούσε να αντικαταστήσει το "ξεπερασμένο" ευρωατλαντικό μοντέλο ισχύος, δήλωσε ο Πούτιν.
Αυτό το νέο σύστημα "θα λάμβανε υπόψη τα συμφέροντα ενός μεγαλύτερου αριθμού χωρών και θα ήταν πραγματικά ισορροπημένο", δηλαδή "ένα σύστημα στο οποίο μια ομάδα χωρών δεν θα εξασφάλιζε την ασφάλειά της εις βάρος των άλλων".
