Καθώς ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν επικεντρώνει την προσοχή του στον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, οι στρατηγικοί σύμμαχοι της Μόσχας σε όλο τον κόσμο αισθάνονται ότι έχουν παραμεληθεί — ή ακόμη χειρότερα, εγκαταλειφθεί, όπως αναφέρει σε αποκλειστικό δημοσίευμά του το πρακτορείο Bloomberg.
Στη Βενεζουέλα, αξιωματούχοι θεωρούν πλέον ότι η πολυετής σχέση ασφαλείας με τη Μόσχα αποδείχθηκε "χάρτινη τίγρης". Και δεν είναι οι μόνοι: από τη Δαμασκό και την Τεχεράνη έως την Αβάνα, αυταρχικά καθεστώτα που στο παρελθόν είχαν ωφεληθεί από τις στενές σχέσεις τους με το Κρεμλίνο, διαπιστώνουν τους τελευταίους 13 μήνες ότι η ρωσική στήριξη απουσίαζε ακριβώς όταν ήταν πιο απαραίτητη.
Ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ κατέφυγε στη Μόσχα, αφού η ρωσική στρατιωτική υποστήριξη άρχισε να εξασθενεί. Η Κούβα, χωρίς ισχυρό προστάτη, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ανθρωπιστική κρίση, την οποία ορισμένοι θεωρούν ότι θα μπορούσε να την καταστήσει τον επόμενο "κρίκο" που θα πέσει. Το Ιράν βομβαρδίστηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες πέρυσι και πλέον ο ανώτατος ηγέτης αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ αντιμετωπίζει διαδηλώσεις πανεθνικής κλίμακας που απειλούν την ίδια την επιβίωση του καθεστώτος, καθώς και τον κίνδυνο νέας αμερικανικής στρατιωτικής δράσης.
Το πιο ισχυρό σύμβολο της ρωσικής απουσίας είναι πιθανότατα η εικόνα του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο να κρατείται σε φυλακή της Νέας Υόρκης. Καθώς τα υπολείμματα του κρατικού μηχανισμού ασφαλείας της χώρας επιχειρούν να αποτιμήσουν πώς συνελήφθη από τις ΗΠΑ, αξιωματούχοι εκφράζουν κατ’ ιδίαν τη δυσαρέσκειά τους για την αποτυχία των Κουβανών και Ρώσων εταίρων τους να τον προστατεύσουν, σύμφωνα με πρόσωπα με γνώση του θέματος τα οποία επικαλείται το Bloomberg.
Παρά τα επανειλημμένα δημόσια μηνύματα του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ότι σκόπευε να απομακρύνει τον Μαδούρο, αξιωματούχοι στο Καράκας καταγγέλλουν ότι οι κουβανικές και ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών, στις οποίες βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό για την ασφάλεια του καθεστώτος, δεν εντόπισαν τρωτά σημεία ούτε παρείχαν συγκεκριμένες πληροφορίες για την απειλή κατά του Βενεζουελάνου ηγέτη.
Μεγάλο μέρος της προσωπικής ασφάλειας του Μαδούρο βρισκόταν στα χέρια Κουβανών αξιωματούχων πληροφοριών, που λειτουργούσαν ως προσωπική του φρουρά — κάτι που υπογραμμίστηκε από την ανακοίνωση της κουβανικής κυβέρνησης για τον θάνατο 32 υπηκόων της κατά τη διάρκεια της αμερικανικής επιχείρησης. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, δεν υπάρχει πλέον καμία εμπιστοσύνη μεταξύ της Βενεζουέλας και των κουβανικών υπηρεσιών ασφαλείας.
Οι αξιωματούχοι επικαλούνται επίσης τις αποτυχίες των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-300 και Buk-M2 στην προστασία του εναέριου χώρου της χώρας. Όπως υποστηρίζουν, η Ρωσία δεν παρείχε επαρκή τεχνική υποστήριξη ώστε τα συστήματα να λειτουργούν αποτελεσματικά. Παράλληλα, η κυβερνοάμυνα της Βενεζουέλας βασιζόταν σε ρωσική τεχνική υποστήριξη, η οποία επίσης αποδείχθηκε ανεπαρκής, καθώς αμερικανικές κυβερνοεπιθέσεις φαίνεται να προκάλεσαν διακοπές ρεύματος σε μεγάλες περιοχές του Καράκας.
Το αποτέλεσμα είναι η κατάρρευση της εμπιστοσύνης στη συνεργασία ασφάλειας μεταξύ Βενεζουέλας, Κούβας και Ρωσίας. Στο Καράκας, η διάδοχος του Μαδούρο, Ντέλσι Ροντρίγκες, έχει πλέον ελάχιστες επιλογές πέρα από το να αποδεχθεί αμερικανικές προτάσεις συνεργασίας και να χαλαρώσει τους δεσμούς με τους παλιούς συμμάχους της χώρας.
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν έχει σχολιάσει δημοσίως μέχρι στιγμής τις αμερικανικές ενέργειες στη Βενεζουέλα, με το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών να περιορίζεται σε μια τυπική ανακοίνωση, τονίζοντας ότι τέτοιες ενέργειες παραβιάζουν βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου. Ωστόσο, σύμφωνα με πρόσωπα που γνωρίζουν το παρασκήνιο, Ρώσοι αξιωματούχοι εξοργίστηκαν από το γεγονός ότι ο Τραμπ προχώρησε στην επιχείρηση σύλληψης του Μαδούρο.
Παρόλα αυτά, οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι πλέον πιο σημαντικές για τη Μόσχα από τη Βενεζουέλα, σύμφωνα με άλλο πρόσωπο που γνωρίζει τη θέση του Κρεμλίνου. Η σύλληψη του Μαδούρο είναι δυσάρεστη για τη Ρωσία, αλλά όχι καταστροφική, ανέφερε η ίδια πηγή.
Αντίθετα, το Ιράν αποτελεί πολύ σοβαρότερο ζήτημα, καθώς η συνεργασία της Ρωσίας με τη χώρα είναι πολύ στενότερη, συμπεριλαμβανομένου του στρατιωτικού τομέα. Η Ρωσία ενδέχεται να στηρίξει το Ιράν σε επίπεδο δηλώσεων, αλλά είναι απίθανο να εμπλακεί βαθιά στην υποστήριξη της Τεχεράνης, λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων της και της προτεραιότητας που δίνει στον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Αυτό προοιωνίζεται αρνητικές εξελίξεις και για τις υπόλοιπες στρατηγικές συνεργασίες της Ρωσίας και υποδηλώνει ότι για το Κρεμλίνο είναι ακόμη πιο κρίσιμο να επιτύχει όλους τους στόχους του στην Ουκρανία χωρίς παραχωρήσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων - εξέλιξη που ενδέχεται να καταστήσει ακόμη δυσκολότερη την επίτευξη μιας ειρηνευτικής συμφωνίας από τον Ντόναλντ Τραμπ, καταλήγει το Bloomberg.
