Η κυβέρνηση Τραμπ προωθεί την εξερεύνηση του θαλάσσιου βυθού, επιταχύνοντας την έκδοση αδειών για εταιρείες που αναζητούν κρίσιμα μέταλλα σε διεθνή ύδατα, μια κίνηση που πιθανότατα θα αντιμετωπίσει περιβαλλοντικές και νομικές ανησυχίες.
Η πρωτοβουλία αυτή θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν αγώνα για πόρους υπό ηγεσία των ΗΠΑ στον βαθύ βυθό, πριν τεθούν σε εφαρμογή παγκόσμια πρότυπα για τις σχετικά νέες τεχνικές εξόρυξης, όπως μεταδίδει το Reuters.
Ένας πρόσφατα οριστικοποιημένος κανονισμός από την Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA) ακολουθεί την υπογραφή εκτελεστικού διατάγματος από τον Τραμπ, το οποίο αποσκοπούσε στην ενίσχυση της βιομηχανίας βαθιάς θαλάσσιας εξόρυξης ως μέρος μιας προσπάθειας να αντιμετωπιστεί ο ευρύς έλεγχος της Κίνας σε κρίσιμα μέταλλα.
Σύμφωνα με τον κανονισμό, οι αμερικανικές αρχές θα ενοποιήσουν τη διαδικασία αδειοδότησης και έκδοσης αδειών σε μια ενιαία και φαινομενικά πιο σύντομη αξιολόγηση, όπως αναφέρει δελτίο τύπου της κυβέρνησης που είδε το Reuters.
Πέρυσι, η καναδική εταιρεία εξόρυξης The Metals Company ξεκίνησε τη διαδικασία για την απόκτηση τέτοιων αδειών εξερεύνησης, προωθώντας την προσπάθειά της να γίνει η πρώτη εταιρεία που θα λάβει έγκριση για ανάπτυξη μεταλλευμάτων βαθιάς θαλάσσης.
Μέρη του Ειρηνικού Ωκεανού και άλλων περιοχών πιστεύεται ότι περιέχουν μεγάλες ποσότητες βράχων σε σχήμα πατάτας, γνωστών ως πολυμεταλλικοί κόκκοι (polymetallic nodules), γεμάτοι με τα βασικά συστατικά για ηλεκτρικά οχήματα και ηλεκτρονικά, όπως νικέλιο, χαλκό και κοβάλτιο.
Παραμένουν ερωτήματα σχετικά με το πώς θα προχωρήσει η ρύθμιση της βιομηχανίας.
Η εντολή του Τραμπ διέταξε τη διοίκησή του να επιταχύνει τις άδειες εξόρυξης σύμφωνα με τον Νόμο για Πηγές Σκληρών Ορυκτών του Βαθιού Βυθού του 1980 (Deep Seabed Hard Minerals Resource Act) και να θεσπίσει μια διαδικασία για την έκδοση αδειών κατά μήκος της Αμερικανικής Εξωτερικής Ηπειρωτικής Αποκλειστικής Ζώνης (U.S. Outer Continental Shelf).
Η Διεθνής Αρχή Θαλάσσιων Βυθών (International Seabed Authority) — που δημιουργήθηκε από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, την οποία οι ΗΠΑ δεν έχουν επικυρώσει — εξετάζει εδώ και χρόνια πρότυπα για τη βαθιά θαλάσσια εξόρυξη σε διεθνή ύδατα. Ωστόσο, δεν τα έχει τυποποιήσει λόγω διαφορών σχετικά με τα αποδεκτά επίπεδα σκόνης, θορύβου και άλλων παραγόντων που προκύπτουν από την πρακτική αυτή.
Οποιαδήποτε χώρα μπορεί να επιτρέψει τη βαθιά θαλάσσια εξόρυξη στα δικά της χωρικά ύδατα — περίπου έως 200 ναυτικά μίλια από την ακτή — και εταιρείες ήδη προετοιμάζονται για εξορύξεις στα αμερικανικά ύδατα.
Οι υποστηρικτές της βαθιάς θαλάσσιας εξόρυξης υποστηρίζουν ότι η πρακτική αυτή θα μειώσει την ανάγκη για μεγάλες εξορυκτικές δραστηριότητες στη στεριά, οι οποίες συχνά είναι ανεπιθύμητες από τις τοπικές κοινότητες. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν την απαγόρευση των δραστηριοτήτων αυτών, προειδοποιώντας ότι οι βιομηχανικές εργασίες στον ωκεάνιο βυθό θα μπορούσαν να προκαλέσουν μη αναστρέψιμη απώλεια βιοποικιλότητας.
