Αν και οι τεχνικές λεπτομέρειες σχετικά με την τύχη του εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν μένει ακόμη να καθοριστούν, ειδικοί προειδοποίησαν ότι ακόμη και η "ελάχιστη" συμφωνία για αραίωση των αποθεμάτων ουρανίου θα απαιτήσει αυστηρή επιτήρηση ώστε να αποτραπεί η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Το Ιράν και οι ΗΠΑ συμφώνησαν, τουλάχιστον, να διασφαλίσουν ότι το ουράνιο "θα αραιωθεί επιτόπου υπό την επίβλεψη της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (IAEA)". Ωστόσο, οι τεχνικές λεπτομέρειες της διαδικασίας — συμπεριλαμβανομένης της πιθανής απομάκρυνσης του υλικού από το Ιράν — παραμένουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Η Κέλσι Ντάβενπορτ, επικεφαλής πολιτικής μη διάδοσης όπλων στον οργανισμό Arms Control Association, έγραψε στο X, σύμφωνα με το CNN, ότι στα χρόνια μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία του 2015 επί προεδρίας Ντόναλντ Τραμπ, "το Ιράν απέκτησε μη αναστρέψιμη γνώση σχετικά με τον εμπλουτισμό [ουρανίου] και την παραγωγή φυγοκεντρητών".
Ο Έρικ Μπρούερ του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Nuclear Threat Initiative έχει υποστηρίξει ότι "το να επιτραπεί στο Ιράν να διατηρήσει ακόμη και υλικό εμπλουτισμένο στο 5%" — επίπεδο χαμηλού εμπλουτισμού που θα μπορούσε να αποτελέσει στόχο για αραίωση των αποθεμάτων — "είναι πλέον πιο επικίνδυνο… λόγω όλης της τεχνογνωσίας που διαθέτει το Ιράν".
"Οι ΗΠΑ δεν θα πρέπει να δεχθούν συμφωνία που δεν περιλαμβάνει την απομάκρυνση του μεγαλύτερου μέρους, αν όχι όλου, του ουρανίου", είχε δηλώσει προηγουμένως ο Μπρούερ στο CNN. "Πρέπει να φύγει από εκεί."
Εάν επιτραπεί στο Ιράν να διατηρήσει αποθέματα αραιωμένου εμπλουτισμένου ουρανίου, το κλειδί για την αποτροπή ενός μυστικού προγράμματος πυρηνικών όπλων θα είναι η εντατική επιτήρηση.
"Μια αποτελεσματική συμφωνία το 2026 πρέπει να διασφαλίζει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια εκτροπής υλικού ή παραβίασης των περιορισμών της συμφωνίας θα εντοπίζεται γρήγορα", έγραψε η Ντάβενπορτ στο X.
Ωστόσο, ακόμη και αυτό θα μπορεί μόνο να επιβραδύνει το Ιράν, εάν η Τεχεράνη αθετήσει τη συμφωνία και επιχειρήσει μελλοντικά να αποκτήσει πυρηνικό όπλο, προειδοποίησε η Ντάβενπορτ.
"Ακόμη και ξεκινώντας από το μηδέν -χωρίς εμπλουτισμένο ουράνιο και χωρίς φυγοκεντρητές- ο χρόνος που θα χρειαζόταν το Ιράν για να φτάσει σε πυρηνική δυνατότητα πιθανότατα θα ήταν μικρότερος από 12 μήνες."
