Εκτεταμένα επεισόδια και συγκρούσεις με την αστυνομία σημειώθηκαν σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, με επίκεντρο τη Γαλλία, στο πλαίσιο κινητοποιήσεων, που συνδέονται με την ακρίβεια, το αυξανόμενο κόστος στέγασης και τις δυσκολίες πρόσβασης στην εκπαίδευση.
Η Γαλλία έζησε μία από τις πιο ταραχώδεις ημέρες διαδηλώσεων των τελευταίων δεκαετιών, καθώς οι κινητοποιήσεις σε μεγάλες πόλεις της χώρας εξελίχθηκαν σε συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών δυνάμεων. Οι κινητοποιήσεις επεκτάθηκαν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αν και σε μικρότερη κλίμακα σε σχέση με τη Γαλλία.
Στις Βρυξέλλες, η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων και κανονιών νερού για να διαλύσει ομάδες διαδηλωτών, τους οποίους κατηγόρησε ότι εκτόξευαν αντικείμενα προς τις δυνάμεις ασφαλείας και προκαλούσαν πυρκαγιές. Είχαν προηγηθεί εβδομάδες κινητοποιήσεων φοιτητών κατά των τελών εγγραφής στα πανεπιστήμια.
Νωρίτερα, έπειτα από καλέσματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αρκετές εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της βελγικής πρωτεύουσας. Οι αρχές ενέκριναν τελικά πορεία διαμαρτυρίας, ωστόσο η αστυνομία παρενέβη για να διαλύσει ομάδες που εκτόξευαν πυροτεχνήματα και εύφλεκτα υγρά. Κάδοι απορριμμάτων και ηλεκτρικά πατίνια πυρπολήθηκαν, ενώ γραφεία του Σοσιαλιστικού Κόμματος υπέστησαν βανδαλισμούς.
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Λιέγη, όπου οι αστυνομικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν επίσης κανόνια νερού για να διαλύσουν ομάδες διαδηλωτών.
Στο Μιλάνο της Ιταλίας, πορεία κατά των πολέμων και της αύξησης του κόστους ζωής ξεκίνησε ειρηνικά, αλλά στη συνέχεια εξελίχθηκε σε συγκρούσεις. Κουκουλοφόροι πέταξαν πέτρες και άλλα αντικείμενα κατά των αστυνομικών, ενώ έβαλαν φωτιά σε οδοφράγματα. Οι δυνάμεις ασφαλείας απάντησαν με δακρυγόνα και κανόνια νερού.
Σύμφωνα με το ιταλικό πρακτορείο LaPresse, τουλάχιστον δύο αστυνομικοί τραυματίστηκαν και περίπου 50 διαδηλωτές, πολλοί από τους οποίους ανήλικοι, προσήχθησαν ή συνελήφθησαν. Αντίστοιχες συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών καταγράφηκαν και στη Μπολόνια.
Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, καταδίκασε τα επεισόδια, υπογραμμίζοντας ότι η διαδήλωση αποτελεί δικαίωμα, αλλά η πρόκληση καταστροφών στις πόλεις δεν είναι αποδεκτή. Από την πλευρά του, ο δήμαρχος του Μιλάνου, Τζουζέπε Σάλα, σημείωσε ότι τα αιτήματα των κινητοποιήσεων είναι κατανοητά, αλλά δεν δικαιολογούν τις επιθέσεις κατά των δυνάμεων ασφαλείας και τις ζημιές στην πόλη.
Στην Πορτογαλία, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σε πορεία στη Λισαβόνα, διαμαρτυρόμενοι για την ακρίβεια, τους χαμηλούς μισθούς και τη δυσκολία πρόσβασης στη στέγαση. Οι τιμές των κατοικιών έχουν υπερδιπλασιαστεί από το 2017, ενώ ανάλογη είναι η τάση και στα ενοίκια νέων μισθώσεων.
Ο υπουργός Κοινοβουλευτικών Υποθέσεων της Πορτογαλίας, Κάρλος Αμπρέου Αμορίμ, δήλωσε ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να υποχωρήσει μπροστά στις πιέσεις των διαδηλωτών. Οι συμμετέχοντες στις κινητοποιήσεις, από την πλευρά τους, κατηγόρησαν την πολιτική ηγεσία ότι δεν αντιλαμβάνεται το μέγεθος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πολίτες.
Κοινές ανησυχίες, διαφορετικά κινήματα
Παρά τις διαφορές τους, οι κινητοποιήσεις σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες φαίνεται να συνδέονται με κοινά κοινωνικά αιτήματα: την αύξηση του κόστους ζωής, την υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης, τη δυσκολία εξεύρεσης κατοικίας και την αβεβαιότητα για τις επαγγελματικές προοπτικές των νέων.
Ο Αλμπέρτο Αλεμάνο, καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου και Πολιτικής στη σχολή HEC Paris, δήλωσε στο Al Jazeera ότι η Γαλλία αποτελεί το επίκεντρο του κύματος κινητοποιήσεων, επισημαίνοντας παράλληλα ενδείξεις επέκτασής του και σε άλλες χώρες.
Όπως εκτίμησε, οι διαδηλώσεις ενδέχεται να συνεχιστούν και νέες εστίες κινητοποιήσεων να εμφανιστούν το επόμενο διάστημα. Αναφέρθηκε, μάλιστα, σε πρώιμα σημάδια ανάλογης κινητοποίησης στη Γερμανία και την Αυστρία. Ο ίδιος διευκρίνισε ότι δεν πρόκειται απαραίτητα για ένα ενιαίο κίνημα, αλλά για διαφορετικές κινητοποιήσεις που εκδηλώνονται παράλληλα και έχουν κοινές αιτίες δυσαρέσκειας.
Οι εξελίξεις σημειώνονται σε μια κρίσιμη πολιτική συγκυρία για την Ευρώπη, καθώς μέσα στους επόμενους 12 μήνες αναμένεται ένας ιδιαίτερα πυκνός εκλογικός κύκλος, με εκλογικές αναμετρήσεις σε χώρες όπως η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία και η Πολωνία.
Σύμφωνα με τον Αλεμάνο, οι κοινωνικές κινητοποιήσεις αναμένεται να βρεθούν στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, καθώς τα ζητήματα της ακρίβειας, της στέγασης και των προοπτικών των νέων αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη βαρύτητα στην ευρωπαϊκή δημόσια συζήτηση.
Πηγή: Ertnews
