Οι ακροδεξιοί ηγέτες της Ευρώπης έχουν εκμεταλλευτεί τη βία που συγκλόνισε πολλές πόλεις το περασμένο Σαββατοκύριακο, παρουσιάζοντάς την ως αναπόφευκτη συνέπεια της αποτυχημένης φιλελεύθερης διακυβέρνησης και των πολιτικών ανοιχτών συνόρων, ενώ επιμένουν ότι μόνο εκείνοι μπορούν να αποκαταστήσουν τον νόμο και την τάξη.
Με τις κρίσιμες εκλογές στην Ισπανία, τη Γαλλία και την Ιταλία να απέχουν μόλις λίγους μήνες, οι αυταρχικοί εθνικιστές επιδιώκουν να μετατρέψουν το κύμα ταραχών στους δρόμους σε πολιτικό όπλο. Οι ταραχές ξεκίνησαν από ειρηνικές διαδηλώσεις για το κόστος ζωής και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών, αλλά στη συνέχεια τις σφετερίστηκαν βίαιοι ταραξίες, σύμφωνα με τον Guardian.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν συγκρατηθεί στις αντιδράσεις τους. Στη Γαλλία, όπου πόλεις όπως το Παρίσι, η Μασσαλία και η Λυών βρέθηκαν αντιμέτωπες με εκτεταμένα επεισόδια και λεηλασίες, ο ακροδεξιός Εθνικός Συναγερμός (RN) καταδίκασε την ανικανότητα του κεντρώου πολιτικού χώρου και υποσχέθηκε σκληρή καταστολή.
Ο πρόεδρος του κόμματος, Ζορντάν Μπαρντελά, δήλωσε ότι η κυβέρνηση είναι "ανίσχυρη". Η ηγέτιδα του RN, Μαρίν Λεπέν, δήλωσε την Τετάρτη ότι το κράτος "καταρρέει" και έχει "χάσει τον έλεγχο των πάντων", εν μέσω "μεταναστευτικού, δημοσιονομικού και ζητήματος ασφάλειας χάους".
Καθώς προηγείται στις δημοσκοπήσεις για τις προεδρικές εκλογές και επιδιώκει να προσελκύσει ψηφοφόρους πέρα από τον στενό πυρήνα της εκλογικής της βάσης, η Λεπέν έχει αποφύγει να αποδώσει ρητά φυλετική διάσταση στις ταραχές. Ωστόσο, τις έχει παρουσιάσει ευρύτερα ως αποτέλεσμα αποτυχιών του κράτους και των πολιτικών του, οι οποίες οδηγούν σε "αναρχική μετανάστευση" και σε "πλήρη απώλεια της εξουσίας".
Στη Γερμανία —όπου δεν σημειώθηκαν σημαντικές διαδηλώσεις— το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) έχει καλλιεργήσει φόβους ότι οι ταραχές θα μπορούσαν να περάσουν τα σύνορα. Η συμπρόεδρος του κόμματος, Άλις Βάιντελ, δήλωσε ότι οι "βίαιες ακρότητες" στη Γαλλία αποτελούν "προειδοποίηση για τη Γερμανία".
Η Βάιντελ συνέδεσε επίσης τις ταραχές με τη μετανάστευση, γράφοντας: "Ο επικίνδυνος συνδυασμός της μαζικής μετανάστευσης και του αριστερού εξτρεμισμού απειλεί να οδηγήσει και εδώ σε συνθήκες που θα θυμίζουν εμφύλιο πόλεμο… Μόνο με το AfD θα υπάρξει αλλαγή πορείας στο μεταναστευτικό!"
Στην Πορτογαλία, οι λαϊκιστές έχουν χρησιμοποιήσει τις ειρηνικές διαδηλώσεις για να επιρρίψουν στη μετανάστευση την ευθύνη για τη στεγαστική κρίση της χώρας. Ο Αντρέ Βεντούρα, από το ακροδεξιό κόμμα Chega, δήλωσε ότι η κρίση οφείλεται κυρίως σε μια "ανεξέλεγκτη εισροή ανθρώπων από το εξωτερικό".
Στην Ισπανία, όπου η στεγαστική κρίση έχει προκαλέσει μαζικές διαδηλώσεις και τη δημιουργία καταυλισμού στη Μαδρίτη, ενώ οδήγησε τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ να προκηρύξει πρόωρες εκλογές για τον επόμενο μήνα, το ακροδεξιό κόμμα Vox επιχείρησε να δαιμονοποιήσει τους διαδηλωτές.
"Δεν υπερασπίζονται το δικαίωμα στη στέγαση ούτε ζητούν εργασία· υπηρετούν τον Πέδρο Σάντσεθ", δήλωσε ο ηγέτης του κόμματος, Σαντιάγο Αμπασκάλ. "Είναι οι πολιτοφυλακές του Σάντσεθ".
Το Vox επιχείρησε επίσης να συνδέσει το στεγαστικό ζήτημα με τη μετανάστευση. Σε μήνυμα που δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον περασμένο μήνα, το κόμμα υπαινίχθηκε ψευδώς ότι η 87χρονη γυναίκα, η έξωση της οποίας πυροδότησε τις τεράστιες διαδηλώσεις, θα είχε σπίτι αν ήταν μετανάστρια από τη Βόρεια Αφρική.
Στο Βέλγιο, όπου οι διαδηλώσεις για το κόστος ζωής κλιμακώθηκαν επίσης σε συγκρούσεις στους δρόμους των Βρυξελλών και της Λιέγης, οι ακροδεξιοί Φλαμανδοί εθνικιστές του Vlaams Belang παρουσίασαν τις ταραχές ως αποτυχία της ενσωμάτωσης και της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων, χαρακτηρίζοντάς τες "εισαγόμενη βία".
Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, έχει υιοθετήσει διαφορετική στρατηγική. Ως επικεφαλής μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης, την οποία ηγείται εδώ και τέσσερα χρόνια, δεν μπορεί απλώς να επιρρίψει την ευθύνη για τις αποτυχίες στο κράτος. Αντίθετα, έχει διευρύνει την ατζέντα της για την επιβολή του νόμου και της τάξης, παρουσιάζοντας τους ταραξίες ως εξτρεμιστές.
"Η διαδήλωση είναι δικαίωμα, αλλά το να παραδίδουμε τις πόλεις μας στις φλόγες δεν είναι", δήλωσε η Μελόνι μετά τα επεισόδια στο Μιλάνο και την Μπολόνια. "Χούλιγκαν εκμεταλλεύτηκαν τις διαδηλώσεις για να σπείρουν το χάος, να επιτεθούν σε όσους είναι υπεύθυνοι για τη διασφάλιση της ασφάλειας και να κρατήσουν ολόκληρες πόλεις ομήρους".
Η Μελόνι είχε ήδη θεσπίσει στο παρελθόν σαρωτικά μέτρα ασφαλείας με στόχο να περιορίσει τη δημόσια διαμαρτυρία. Σε αυτά περιλαμβάνονται ποινές φυλάκισης για τον αποκλεισμό δρόμων, αυστηρότερες ποινές για την αντίσταση κατά αστυνομικών και προληπτική κράτηση διαδηλωτών που θεωρείται πιθανό να προκαλέσουν επεισόδια.
Αυτή την εβδομάδα, η κυβέρνησή της ενέκρινε έκτακτα διατάγματα που θεσπίζουν το αδίκημα της βίαιης συμμετοχής σε διαδήλωση, επιβάλλουν αυστηρότερες ποινές στους ταραξίες και στους οργανωτές βίαιων ομάδων, καθώς και κυρώσεις σε γονείς των οποίων τα παιδιά συμμετέχουν σε βανδαλισμούς και λεηλασίες.
Ωστόσο, και η ίδια έχει επισημάνει τη μετανάστευση ως έναν από τους παράγοντες που συμβάλλουν στο πρόβλημα, σημειώνοντας ότι "σχεδόν οι μισοί από όσους προσήχθησαν ή συνελήφθησαν" μετά τις ταραχές στο Μιλάνο ήταν "μεταναστευτικής καταγωγής, συμπεριλαμβανομένων ατόμων που γεννήθηκαν στο εξωτερικό και παιδιών δεύτερης γενιάς από οικογένειες μεταναστών".
Πέρα από τα καθιερωμένα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης, αρθρογράφοι και σχολιαστές που αντιτίθενται στη μετανάστευση έχουν προχωρήσει ακόμη περισσότερο, ερμηνεύοντας τη βία όχι ως αποτέλεσμα αποτυχιών του κράτους και των πολιτικών του, αλλά ως απόδειξη ενός επικείμενου πολέμου πολιτισμών, που τροφοδοτείται από την πολυπολιτισμικότητα και τη μετανάστευση από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Ερίκ Ζεμούρ, ιδρυτής του γαλλικού κόμματος Reconquête!, απαίτησε να σταματήσει η μετανάστευση και να απελαθούν οι "αλλοδαποί παραβάτες", δηλώνοντας: "Αυτά δεν είναι ταραχές, αλλά προειδοποιητικά πυρά ενός εθνοτικού πολέμου. Είτε επιβάλλουμε την απόλυτη τάξη είτε υποχωρούμε".
Το ακροδεξιό αφήγημα έχει ενισχυθεί από παρόμοιες δηλώσεις στις ΗΠΑ, όπου τόσο ο πρόεδρος όσο και ο αντιπρόεδρος επιχείρησαν να παρουσιάσουν ιδιαίτερα τις ταραχές στη Γαλλία ως προειδοποιητικό παράδειγμα για τους ψηφοφόρους ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.
Ο Ντόναλντ Τραμπ περιέγραψε τη Γαλλία ως ένα άλλοτε σπουδαίο έθνος, το οποίο είχε "κατακτηθεί, λεηλατηθεί και καεί ολοσχερώς από μετανάστες, τζιχαντιστές και κομμουνιστές". Πρόσθεσε, σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ότι η μετανάστευση "έχει συντρίψει αυτή την άλλοτε σπουδαία χώρα".
Ο Τζέι Ντι Βανς εξέφρασε την ίδια άποψη, δηλώνοντας: "Οι δυτικοί φιλελεύθεροι εισήγαγαν τον Τρίτο Κόσμο στη Γαλλία και σε άλλες χώρες στο όνομα της διαφορετικότητας και της συμπόνιας". Με αυτόν τον τρόπο, όπως είπε, "αγνόησαν θεμελιώδη ζητήματα που αφορούν την αφομοίωση και τη συμβατότητα".
