Άλλοτε πολλοί Δρούζοι ψήφιζαν κρυφά. Ωστόσο σήμερα ο Φάντι Νταμάκσι δεν διστάζει να δηλώσει την πρόθεσή του να συμμετάσχει στις ισραηλινές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου. Στα υψίπεδα του Γκολάν, αυτός ο φοιτητής είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσέγγισης με το Ισραήλ μιας κοινότητας που ήταν επί μακρόν προσδεδεμένη στη Συρία.
"Έχει κρίσιμη σημασία κάθε πολίτης του Ισραήλ να ψηφίσει. Είναι δικαίωμα, αλλά και τιμή", λέει στη Γαλλικό Πρακτορείο αυτός ο κάτοικος του Έιν Κινίγε, μιας κοινότητας αυτής της περιοχής την οποία κατέλαβε το Ισραήλ από τη Συρία το 1967 προτού την προσαρτήσει το 1981.
Μέλη ενός ετερόδοξου παρακλαδιού του Ισλάμ, οι 26.000 Δρούζοι του Γκολάν απέρριπταν επί μακρόν κάθε πρόσδεση στο Ισραήλ, αντίθετα με 125.000 μέλη της κοινότητας αυτής που ζουν στο υπόλοιπο Ισραήλ και είναι πλήρως ενσωματωμένοι. Εδώ, η απόκτηση της ισραηλινής υπηκοότητας και η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος θα μπορούσε να δημιουργήσει κίνδυνο εξοστρακισμού.
Υπήρχε ένα "κοινωνικό και θρησκευτικό μποϊκοτάζ" των ισραηλινών εμπορικών σημάτων ώστε να εκφράζεται καλύτερα η προσήλωση της κοινότητας στη Συρία, εξηγεί ο πολιτειολόγος Σαλίμ Μπρικ.
Όμως, σήμερα, η ίδια αυτή κοινότητα αλλάζει: το 45%των Δρούζων του Γκολάν έχουν την ισραηλινή υπηκοότητα, έναντι 2% πριν από 40 χρόνια, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών. Και η τάση επιταχύνεται τα τελευταία δύο χρόνια.
Αυτή η μεταμόρφωση εξηγείται πρώτα από όλα από την περιφερειακή σύγκρουση που μαίνεται στη Μέση Ανατολή και η οποία χτύπησε σκληρά τις κοινότητες των Δρούζων στο Ισραήλ και στη Συρία.
Πολλοί Δρούζοι του Γκολάν, με τους οποίους μίλησε το Γαλλικό Πρακτορείο, συνδέουν αυτή την αλλαγή με την επέμβαση του ισραηλινού στρατού τον Ιούλιο του 2025 στην επαρχία με πλειονότητα Δρούζων κατοίκων Σουέιντα, στη Συρία, όπου μαίνονταν θρησκευτικές συγκρούσεις.
Το Ισραήλ δηλώνει ότι εξαπέλυσε πλήγματα προκειμένου να αποτρέψει σφαγές Δρούζων, όμως η κυβέρνηση της Δαμασκού κατήγγειλε ανάμιξη στις εσωτερικές της υποθέσεις με σκοπό την αποσταθεροποίηση της χώρας.
Ό,τι κι αν ήταν, η επέμβαση του Ισραήλ "την ώρα που όλος ο κόσμος έμενε με σταυρωμένα χέρια", προκάλεσε "μια μεγάλη αλλαγή στην πρόσδεση και στο αίσθημα του ανήκειν" των Δρούζων του Γκολάν, εκτιμά ο δήμαρχος της Άιν Κινίγιε, Ουάελ Μουγκράμπι.
Απόδειξη αυτής της εξέλιξης είναι και ο ίδιος: είναι ο πρώτος υποψήφιος του Γκολάν που συμμετέχει σε ψηφοδέλτιο με την ευκαιρία των βουλευτικών εκλογών της 27ης Οκτωβρίου.
Η δήμαρχος εγκαινίασε πρόσφατα μια σχολή που πήρε το όνομα του ταγματάρχη Τζαμάλ Αμπάς, ενός Δρούζου μαχητή που σκοτώθηκε φορώντας τη στολή του ισραηλινού στρατού στη Γάζα το 2024. Μπροστά από το συγκρότημα, σημαίες των Δρούζων κυματίζουν δίπλα στην ισραηλινή σημαία, κάτι αδιανόητο ακόμη και πριν από μερικά χρόνια.
Τον Ιούλιο του 2024, ένα άλλο συμβάν πυροδότησε αυτή την προσέγγιση με το Ισραήλ: ένα πυραυλικό πλήγμα που αποδόθηκε από το Ισραήλ στη Χεζμπολάχ, σκότωσε 12 παιδιά σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στη Ματζντάλ Σαμς.Το λιβανέζικο κίνημα που υποστηρίζεται από το Ιράν αρνήθηκε κάθε εμπλοκή.
Ο Λάϊτ Αμπού Σάλεχ, που έχασε τον γιο του, τον Φατζρ, παραμένει σημαδεμένος από την αδύναμη αντίδραση της Συρίας έπειτα από αυτό το φονικό πλήγμα: "κανείς δεν έστειλε συλλυπητήρια", ούτε καν "ένα μικρό μήνυμα".
Για εκείνον, οι Δρούζοι του Γκολάν "ζητούν την (ισραηλινή) υπηκοότητα όχι μόνο για να επηρεάσουν τις εκλογές", γιατί είναι πολύ λίγοι αριθμητικά, αλλά και "από την επιθυμία να ανήκουν" στο Ισραήλ.
Όμως ακόμη και στη Ματζντάλ Σαμς, δεν αισθάνονται όλοι Ισραηλινοί.
Σε ένα κουρείο, νέοι άνδρες φαίνονται αμήχανοι για το θέμα. Ένας από αυτούς λέει χαμογελώντας ότι "συνεχίζει το μποϊκοτάζ του 1981", όταν κανείς δεν έπαιρνε την υπηκοότητα ούτε ψήφιζε.
Όμως οι επιφυλάξεις είναι όλο και λιγότερο ευδιάκριτες και τα εκλογικά κέντρα βρίσκονται στο εξής στο κέντρο των πόλεων και τα βλέπουν οι πάντες.
Για τον πολιτειολόγο Σαλίμ Μπρικ, η αφομοίωση στην ισραηλινή κοινωνία έχει διευκολυνθεί επίσης από τη γενεακή ανανέωση: το 91% των κατοίκων έχουν γεννηθεί μετά την κατάληψη του Γκολάν από το Ισραήλ το 1967 και δεν έχουν ζήσει ποτέ υπό συριακή κυριαρχία.
"Πλέον κανείς δεν περιμένει ότι το Ισραήλ θα παραδώσει το Γκολάν" στη Συρία, λέει.
