Ο Νίκος Δένδιας, μιλώντας σε εκδήλωση στην Ουάσινγκτον, εμφανίζεται στο δημοσίευμα της Hürriyet να αναγνωρίζει ότι η Τουρκία έχει καταγράψει σημαντικές επιτυχίες στη διπλωματία και στην ασφάλεια, ειδικά σε Λιβύη και Αφρική.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Έλληνας υπουργός Άμυνας τονίζει πως τα τελευταία χρόνια η Τουρκία έχει διευρύνει την επιρροή της μέσα από στρατιωτικές και διπλωματικές κινήσεις, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι "η Τουρκία τα τελευταία χρόνια υπήρξε εξαιρετικά επιτυχημένη" και ότι σε αυτή τη διαπίστωση "συμφωνεί πλήρως". Ειδική μνεία γίνεται στη Λιβύη, όπου, όπως περιγράφει η τουρκική εφημερίδα, η Άγκυρα διατηρεί στρατιωτική παρουσία στη Δυτική Λιβύη, ενώ παράλληλα έχει συνάψει συμφωνίες και με την Ανατολική Λιβύη, την ώρα που ενισχύει γενικότερα το αποτύπωμά της σε χώρες της υποσαχάριας Αφρικής.

Ο Δένδιας αφηγείται πως κατά τις περιοδείες του στην Αφρική ως υπουργός Εξωτερικών "όπου κι αν πήγαινε" έβλεπε εμφανή τουρκική παρουσία, φέρνοντας ως παράδειγμα ότι σε δύο περιπτώσεις βρέθηκε ταυτόχρονα "στο πεδίο" με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Στο ίδιο πνεύμα αναγνωρίζει ότι η Τουρκία έχει αποκτήσει ισχυρή διπλωματική και πολιτική θέση στην ήπειρο, μέσω επενδύσεων, συμφωνιών και ενίσχυσης της στρατιωτικής της παρουσίας.

Σε ό,τι αφορά την τριμερή/πολυμερή συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ και άλλων χωρών, ο Δένδιας, όπως μεταδίδει η Hürriyet, υποστηρίζει ότι αυτή δεν έχει στόχο τον αποκλεισμό της Τουρκίας, σε αντίθεση με όσα ακούγονται στην Άγκυρα. Υπογραμμίζει ότι η Τουρκία θα μπορούσε να συμμετάσχει σε τέτοιες συνεργασίες, εφόσον αποδεχθεί τις αρχές του Δικαίου της Θάλασσας και σημειώνει πως οι κανόνες "δεν αλλάζουν ανάλογα με τη χώρα".

Ο Έλληνας υπουργός επιμένει στη σημασία της διατήρησης ανοικτών διαύλων επικοινωνίας με την Άγκυρα, λέγοντας ότι τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και ο ίδιος προσωπικά πιστεύουν πως πρέπει να συνεχιστεί ο διάλογος με τη "γειτονική χώρα". Παράλληλα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, εμφανίζεται να υιοθετεί το δόγμα "προετοιμαζόμαστε για το χειρότερο, ελπίζουμε για το καλύτερο", συνδέοντάς το με την ενίσχυση της "Ασπίδας του Αχιλλέα" και την παρουσιάζει ως πιο ολοκληρωμένη από τον ισραηλινό "Σιδηρούν Θόλο".