Ο πρώτος που τόλμησε να χρησιμοποιήσει τον όρο ήταν ο Μάνφρεντ Βέμπερ, Βαυαρός, Χριστιανοκοινωνιστής και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) στο Ευρωκοινοβούλιο. Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του σε γερμανική εφημερίδα υποστήριξε ότι η οικονομία της Ευρώπης θα πρέπει να γίνει "πολεμική". Μάλιστα εξήγησε σε μεγάλο βαθμό και πώς το εννοεί: "Αυτό θα σημαίνει, για παράδειγμα, επιτάχυνση των διαδικασιών έγκρισης στρατιωτικού εξοπλισμού και μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των Ευρωπαίων κατασκευαστών όπλων. Αλλά θα μπορούσε επίσης να σημαίνει ότι οι κατασκευαστές αμυντικών προϊόντων θα εργάζονται στο μέλλον σε βάρδιες τα Σαββατοκύριακα και ότι εταιρείες που προηγουμένως παρήγαγαν βιομηχανικά αγαθά για μη στρατιωτικούς σκοπούς θα παράγουν στο μέλλον όπλα".

Ο εχθρός προ των πυλών

Σε άλλες εποχές τέτοιες δηλώσεις θα προκαλούσαν μεγάλη αναστάτωση. Σήμερα όχι. Τα ταμπού περί επανεξοπλισμού της Γερμανίας έχουν πέσει προ πολλού. Στα ΜΜΕ κυριαρχούν εδώ και εβδομάδες, ειδικά μετά την εκλογή Τραμπ, αναλύσεις και προτάσεις όχι για το αν, αλλά για το πόσο πολύ και πόσο γρήγορα η Γερμανία, αλλά και η ΕΕ θα πρέπει να προετοιμάζονται για έναν πόλεμο, για μια επίθεση της Ρωσίας του Πούτιν τα επόμενα χρόνια. Καταξιωμένοι δημοσιογράφοι, αλλά και πολιτικοί επιστήμονες το ξεστομίζουν ως δεδομένο: "Ο εχθρός βρίσκεται προ των πυλών". Η κοινή γνώμη μοιάζει σταδιακά να αποδέχεται έστω και με ένα σφίξιμο στο στομάχι την ιδέα. Μόνο η νέα γενιά δεν πείθεται για την ανάγκη να αλλάξει τα σχέδιά της και να ακολουθήσει μια καριέρα στο στρατό, που αντιμετωπίζει σημαντικές ελλείψεις προσωπικού.

Αντίδοτο στη… χλωμή ηλεκτροκίνηση

Οι εκπρόσωποι της οικονομίας πάντως δείχνουν να παίρνουν πολύ σοβαρά προτάσεις σαν αυτή του Βέμπερ. Κάποιοι δηλώνουν ετοιμοπόλεμοι. Για παράδειγμα η Volkswagen σκέφτεται σοβαρά να μετατρέψει το εργοστάσιό της στο Όσναμπρουκ, που ήταν υποψήφιο για λουκέτο, σε μονάδα παραγωγής τεθωρακισμένων οχημάτων. Αφού η ηλεκτροκίνηση δεν μπόρεσε να σώσει τις θέσεις εργασίας, ας τις σώσει ένας αναμενόμενος πόλεμος. Όπως εύστοχα σχολίασε ένα ρεπορτάζ στη δημόσια τηλεόραση, πολύ γρήγορα τα έκτακτα κονδύλια για την άμυνα, απαλλαγμένα από το φρένο του χρέους, μπορεί να μετατραπούν τελικά σε κερδοφόρες συμβάσεις του κράτους με μεγάλες γερμανικές βιομηχανίες.

Eίναι λοιπόν η μετατροπή της οικονομίας σε "πολεμική" η λύση απέναντι στην ύφεση που ταλανίζει εδώ και μερικά χρόνια τη γερμανική οικονομία και που όπως προβλέπουν όλα τα Ινστιτούτα θα την κρατήσει σε επώδυνα χαμηλές πτήσεις (+0,2% έως 0,4% μεγέθυνση) και την επόμενη διετία;