Του Κώστα Ράπτη
Είναι η πολιτική Τραμπ μια επιθετική άρνηση των ισχυόντων κανόνων σε όλα τα μέτωπα ή μήπως μια συγκεκαλυμμένη "μεγάλη αναδίπλωση”, με προσαρμογή των πολιτικοστρατιωτικών δεσμεύσεων των ΗΠΑ στην υποχώρηση του ειδικού τους βάρους στην παγκόσμια οικονομία. Μάλλον το δεύτερο – και οι σχεδιαστές του Πενταγώνου έχουν αρχίσει να το ομολογούν.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Politico, το οποίο επικαλείται τρεις πηγές με γνώση του κειμένου, το προσχέδιο της τελευταίας εκδοχής της Εθνικής Στρατηγικής Άμυνας (National Defence Strategy), που συνήθως αναθεωρείται στην έναρξη κάθε κυβερνητικής θητείας και ήδη προωθήθηκε στο γραφείο του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ προ ημερών, προκρίνει την διαφύλαξη της εγχώριας και περιφερειακής ασφάλειας (ήτοι την ηγεμονία επί του Δυτικού Ημισφαιρίου) ως σημαντικότερη προτεραιότητα από την αντιμετώπιση διεθνών αντιπάλων, όπως το Πεκίνο και η Μόσχα.
Πρόκειται, εάν επισημοποιηθεί, για μείζονα μετατόπιση από τις πολιτικές των τελευταίων αμερικανικών κυβερνήσεων, είτε των Δημοκρατικών είτε των Ρεπουμπλικανών, συμπεριλαμβανομένης και της πρώτης τετραετίας Τραμπ.
Αρκεί να υπενθυμίσει κανείς ότι η Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας του 2018 τοποθετεί την ανάσχεση της Κίνας στην κορυφή των προκλήσεων που έχει να αντιμετωπίσει η Ουάσιγκτον.
