"Μόνο αλήθεια και δικαιοσύνη". Αυτά ήταν τα αιτήματα που υπέβαλαν οι φοιτητές διαδηλωτές στις σερβικές αρχές πριν από οκτώ μήνες, μετά την κατάρρευση του στεγάστρου στην είσοδο του σιδηροδρομικού σταθμού του Νόβι Σαντ την 1η Νοεμβρίου, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 16 ανθρώπους. Ενωμένοι με το σύνθημα "Έχετε αίμα στα χέρια σας", απέρριψαν ηγέτες, ιδεολογίες και κόμματα, απαιτώντας μόνο λογοδοσία για τους θανάτους όσων σκοτώθηκαν στην τραγωδία.
"Είχαμε μια ελάχιστη ιδεολογική συναίνεση γύρω από την οποία ενωθήκαμε", δήλωσε η Τατιάνα Ράσιτς, φοιτήτρια από το Νόβι Σαντ που συμμετείχε στις διαμαρτυρίες σε πολύ πρώιμο στάδιο. "Δεν μας ζητήθηκε να εκφράσουμε απόψεις για άλλα ζητήματα και ακολουθήσαμε γενικές δημοκρατικές αρχές — ενότητα, ανοχή, δικαιοσύνη", δήλωσε στην DW.
Αλλαγή εντός του κινήματος
Από την αρχή κιόλας, οι σημαίες της Σερβίας και των πανεπιστημίων ήταν οι μόνες ευπρόσδεκτες στις φοιτητικές διαμαρτυρίες. Ήταν μια προσπάθεια να επιστραφούν τα κρατικά σύμβολα στους πολίτες αντί να γίνουν εργαλεία πολιτικής. Όμως, καθώς το κίνημα διαμαρτυρίας μεγάλωνε, μεγάλωνε και η ιδεολογική ποικιλομορφία μέσα σε αυτό.
Σημαίες με συνθήματα, όπως "Δεν θα παραδώσουμε το Κόσοβο", παραδοσιακά σερβικά καπέλα και εθνικιστικά σύμβολα άρχισαν να εμφανίζονται στις διαδηλώσεις με ολοένα μεγαλύτερη συχνότητα. Ταυτόχρονα, βετεράνοι των γιουγκοσλαβικών πολέμων της δεκαετίας του 1990 συχνά προσέρχονταν στις διαδηλώσεις και λειτουργούσαν ως "φρουροί ασφαλείας" για τους φοιτητές.
