Το πλάνο διαρκεί μόλις λίγα δευτερόλεπτα στο δελτίο ειδήσεων της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης (ARD), αλλά η δύναμη της εικόνας είναι καταλυτική: Ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης ανεβαίνουν στο βήμα του Οικονομικού Συμβουλίου των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών (CDU), καταχειροκροτούμενοι από την επιχειρηματική ελίτ της χώρας ή τουλάχιστον εκείνη που πρόσκειται στην CDU. Ο πρωθυπουργός τιμάται με το οικονομικό βραβείο "Λούντβιχ Έρχαρντ" και εκφωνεί μία ομιλία-διαφήμιση για την ελληνική οικονομία. Ο καγκελάριος στέλνει μήνυμα ότι δεν είναι τόσο αντιπαθής, ούτε τόσο απομονωμένος όσο ισχυρίζονται οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Win-win-situation.
Δύσκολες πλειοψηφίες στην Ευρώπη
Αν και θεωρείται "πολιτικό τέκνο" του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, εμπνευστή μίας Ευρώπης "ομόκεντρων κύκλων" και "πολλαπλών ταχυτήτων", ο Φρίντριχ Μερτς φαίνεται να ενστερνίζεται (και) τη διδαχή του Χέλμουτ Κολ ότι "οι μικρότερες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση αξίζουν την προσοχή μας στον ίδιο βαθμό, όπως και οι μεγαλύτερες". Αυτή η πρακτική είχε επιτρέψει στον Κολ να διαμορφώσει ισχυρές συμμαχίες και πλειοψηφίες σε μία καθοριστική συγκυρία, όταν κρινόταν η καθιέρωση του ευρώ, η οποία με τη σειρά της είχε συνδεθεί με την απρόσκοπτη ολοκλήρωση της Γερμανικής Επανένωσης. Ισχυρές πλειοψηφίες χρειάζεται σήμερα και ο Μερτς σε μία κρίσιμη καμπή για την πορεία της Ευρώπης, η οποία επιχειρεί να χειραφετηθεί από το ΝΑΤΟ, χωρίς όμως να καταρρεύσει οικονομικά λόγω υπέρογκων αμυντικών δαπανών.
Προσωπικές σχέσεις διατηρούσε ο "καγκελάριος της Επανένωσης" και με τον γερμανομαθή Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, πρωθυπουργό της Ελλάδας στην ταραχώδη (εντός και εκτός συνόρων) περίοδο 1990-1993. Είναι ίσως νωρίς για να κάνουμε συγκρίσεις, όχι όμως για να θυμίσουμε κάποιες ιδιαίτερες πτυχές των ελληνογερμανικών σχέσεων στην κρίσιμη περίοδο 1990-1993.
Όταν ο Κολ επισκέφθηκε την Κρήτη
Το 1991 ο Χέλμουτ Κολ είχε επισκεφθεί τα Χανιά για να παραστεί στις επετειακές εκδηλώσεις για τα 50 χρόνια από τη Μάχη της Κρήτης. Τον είχε φιλοξενήσει μάλιστα ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ήταν η πρώτη φορά που ένας Γερμανός καγκελάριος προχωρούσε σε μία τέτοια κίνηση υψηλού συμβολισμού, στέλνοντας μήνυμα συμφιλίωσης και ευγνωμοσύνης προς τους Έλληνες, αλλά και υπενθυμίζοντας την ιστορική ευθύνη των Γερμανών, πολλοί από τους οποίους μέχρι σήμερα δεν γνωρίζουν καν ότι στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η ναζιστική Γερμανία είχε επιτεθεί στην Ελλάδα.