Του Κώστα Ράπτη
Τι βρίσκεται στην καρδιά της διπλωματικής κινητικότητας μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας; Ίσως όχι απαραίτητα η ουκρανική κρίση, αλλά κάτι άλλο.
Συγκρίνοντας τα ανακοινωθέντα Κρεμλίνου και Λευκού Οίκου για την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν την Τρίτη οι Βλαντίμιρ Πούτιν και Ντόναλντ Τραμπ διαπιστώνει κανείς ενδιαφέρουσες διαφορές.
Το ένα τέταρτο της (σύντομης) ανακοίνωσης της αμερικανικής πλευράς είναι αφιερωμένο στο Ιράν. Διαβάζουμε: "Οι δύο ηγέτες συζήτησαν ευρέως για τη Μέση Ανατολή ως περιοχή πιθανής συνεργασίας για την αποτροπή μελλοντικών συγκρούσεων. Συζήτησαν περαιτέρω την ανάγκη να σταματήσει η διάδοση στρατηγικών όπλων και θα συνεργαστούν με άλλους για να εξασφαλίσουν την ευρύτερη δυνατή υλοποίησή της. Οι δύο ηγέτες συμμερίστηκαν την άποψη ότι το Ιράν δεν πρέπει ποτέ να είναι σε θέση να καταστρέψει το Ισραήλ”.
Το εκτενέστερο ρωσικό ανακοινωθέν περιλαμβάνει επ' αυτού μια μάλλον αόριστη αναφορά: "Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Ντόναλντ Τραμπ συζήτησαν επίσης ορισμένα άλλα διεθνή ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της κατάστασης στη Μέση Ανατολή και στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας. Θα καταβληθούν κοινές προσπάθειες για τη σταθεροποίηση της κατάστασης στα σημεία κρίσης και θα υπάρξει συνεργασία για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων και την παγκόσμια ασφάλεια”.