Του Κώστα Ράπτη
Η ορχήστρα του Τιτανικού έπιασε έναν ξέφρενο χορό, όμως αυτό καθόλου δεν σημαίνει ότι η πρόσκρουση με το παγόβουνο δεν έχει συντελεσθεί.
Η εκρηκτική άνοδος της Wall Street μετά την ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι αναστέλλει για ενενήντα ημέρες την εφαρμογή των εξαγγελθέντων δασμών προς όλες τις χώρες πλην Κίνας μαρτυρεί εξ αντιπαραβολής το βάθος της απελπισίας που είχε κυριεύσει τους επενδυτές τα αμέσως προηγούμενα 24ωρα. Όμως, επιστροφή στην παραμονή της κατά Τραμπ "Ημέρας Απελευθέρωσης” δεν μπορεί να υπάρξει. Το μήνυμα προς κάθε ενδιαφερόμενο διεθνώς είναι ότι η μείωση της εξάρτησης από τις αθεράπευτα απρόβλεπτες ΗΠΑ είναι όρος επιβίωσης.
Άλλωστε, η πιο ανησυχητική επίπτωση του προηγηθέντος πανικού, ήτοι η άνοδος των αποδόσεων των αμερικανικών ομολόγων, δεν δείχνει να αναστρέφεται μετά την οπισθοχώρηση Τραμπ. Είναι αυτό ακριβώς το στοιχείο το οποίο, πέρα από κάθε πρόβλεψη, ανέτρεψε τους σχεδιασμούς του Λευκού Οίκου, βραχυκυκλώνοντας το προσδοκώμενο άμεσο όφελος, ήτοι τη συρροή των επενδυτών στο ασφαλές καταφύγιο των αμερικανικών τίτλων και άρα την ελάφρυνση της εξυπηρέτησης του χρέους. (Η έτερη επιδίωξη, της επαναβιομηχάνισης των ΗΠΑ, μόνο μεσοπρόθεσμα μπορούσε ούτως ή άλλως να κριθεί).
Πληροφορίες του Fox News θέλουν τους Ιάπωνες κατόχους αμερικανικών ομολόγων να πρωτοστάτησαν στο ξεπούλημα που "λύγισε” τον Τραμπ, την ώρα που αυτός ήταν εμμονικά προσηλωμένος στην αναμέτηση με την Κίνα. Εξ ού και η ανακοίνωση της 90ήμερης αναστολής για τις υπόλοιπες χώρες συνοδεύθηκε από περαιτέρω αύξηση των δασμών, ειδικά για την Κίνα στο 125%, προκειμένου η υποχώρηση να διατηρήσει κάτι το "ηρωικό” και να διαιωνισθεί το αφήγημα ότι οι ΗΠΑ και οι εταίροι τους (ποιοι άραγε;) περικυκλώνουν τον οικονομικό ταραξία που αντιπροσωπεύει η χώρα του Σι Τζινπινγκ.
