Επιτάφιος στο "πνεύμα του Άνκορεϊτζ": με άρθρο του, το οποίο δημοσιεύθηκε στα ρωσικά στην ιστοσελίδα Profil, ο Ντμίτρι Τρένιν καλεί τους συμπατριώτες του να συνειδητοποιήσουν ότι η αποκατάσταση ενός modus vivendi με τη χώρα του Τραμπ δεν περνά μέσα από τη διπλωματία (η οποία θα πρέπει να θεωρείται νεκρή), αλλά μέσα από την στήριξη των συμμάχων της Ρωσίας που αναμετρώνται ένοπλα με την Ουάσιγκτον.

Θα μπορούσε να θεωρήσει κανείς ότι πρόκειται για κλασική τοποθέτηση "ιέρακος” της ρωσικής δημόσιας σφαίρας. Όμως το ότι υπογράφεται από τον Τρένιν έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο άλλοτε διευθυντής του Carnegie Moscow Center (το οποίο έκλεισαν οι ρωσικές αρχές το 2022), υπήρξε ο πρώτος Ρώσος που έγινε δεκτός στο NATO Defence College στη Ρώμη την δεκαετία του '90, ενώ συνδέθηκε και με το International Institute for Strategic Studies του Λονδίνου. Υπήρξε δηλαδή ένας φιλοδυτικός ειδήμων σε θέματα ασφάλειας, ο οποίος από την εισβολή στην Ουκρανία και μετά μετατοπίσθηκε σε σκληροπυρηνικές θέσεις.

Το άρθρο του αξίζει να αναγνωσθεί ολόκληρο.

Σύμφωνα με τον Τρένιν, το ιστορικό καθήκον του Τραμπ (κατά την άποψή του) ήταν να "αποκαταστήσει το αμερικανικό μεγαλείο”, να βγάλει τη χώρα από την πορεία στην οποία βρισκόταν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Αρχικά, αυτό το καθήκον ερμηνεύτηκε από τον Τραμπ και τα υπόλοιπα μέλη του κινήματος MAGA με όρους εθνικής εστίασης και απαραίτητης αυτοσυγκράτησης. Η συνολική προσέγγιση ήταν περίπου η εξής: απομάκρυνση από την ιδεολογία της φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (και του "Wokism”) προς μια επιχειρηματική, ρεαλιστική προσέγγιση, απομάκρυνση από την προώθηση των συμφερόντων της αμερικανικής αυτοκρατορίας και επιστροφή στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της χώρας. Αυτή η προσέγγιση περιελάμβανε την αναγνώριση της ποικιλομορφίας του κόσμου και την παρουσία αρκετών μεγάλων δυνάμεων με τις οποίες οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να διαπραγματευτούν. Η εστίαση της κυβέρνησης του 47ου προέδρου αναμενόταν να είναι στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, ακολουθούμενες από το Δυτικό Ημισφαίριο, στη συνέχεια την Κίνα και τέλος τον υπόλοιπο κόσμο. Ο κύριος λειτουργικός τομέας δραστηριότητας της Ουάσιγκτον ορίστηκε ως η γεωοικονομία. Μεταξύ των ανησυχιών για την ασφάλεια, η παράνομη μετανάστευση και το εμπόριο ναρκωτικών ήταν τα κύρια. Η πρόκληση που έθετε η Κίνα θεωρήθηκε πρωτίστως τεχνολογική και οικονομική. Ο Τραμπ υποσχέθηκε μια γρήγορη επίλυση των διεθνών συγκρούσεων, συμπεριλαμβανομένης της ουκρανικής, και αυτοπροσδιορίστηκε ως πρόεδρος της ειρήνης.

Η νέα του θητεία ξεκίνησε με πάταγο. Ο Τραμπ εξαπέλυσε αμέσως μια δασμολογική επίθεση εναντίον του υπόλοιπου κόσμου, ο οποίος φέρεται να "κερδοσκοπούσε” από την Αμερική. Αποστασιοποιήθηκε ιδεολογικά από την Ευρώπη. "Εξαφάνισε τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν από προσώπου γης” και άσκησε ενεργά πιέσεις για το Νόμπελ Ειρήνης. Ο Τραμπ αποκατέστησε την άμεση επαφή με το Κρεμλίνο, χρησιμοποιώντας τη διπλωματία των έμπιστων συνεργατών του, και πραγματοποίησε μια σύντομη σύνοδο κορυφής με τον πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν στο Άνκορεϊτζ. Αυτή η συνάντηση είχε ως αποτέλεσμα μια ορισμένη αμερικανορωσική συνεννόηση σχετικά με τη φόρμουλα και την πορεία επίλυσης της ουκρανικής κρίσης - κάτι που μερικές φορές αναφέρεται στη Ρωσία ως "πνεύμα του Άνκορεϊτζ”.