Σχόλιο της Δήμητρας Κυρανούδη
Μόναχο, Σεπτέμβριος 1938. Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία και η ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ συνέρχονται στο Μόναχο για να αποφανθούν για το μέλλον της Τσεχοσλοβακίας. Η Γερμανία διεκδικεί την περιοχή της Σουδητίας, όπου ζει μια γερμανική μειονότητα, η οποία, κατά τον Χίτλερ, καταπιέζεται. Ζητά την άμεση προσάρτηση της Σουδητίας στη "μητέρα " Γερμανία -για να μην προχωρήσει σε πλήρη εισβολή της πανίσχυρης Βέρμαχτ. Η Τσεχοσλοβακία ζητά βοήθεια από το Παρίσι. Δεν την λαμβάνει.
Στο Μόναχο αποφασίζεται έτσι η παράδοση "fast track" της Σουδητίας στη Γερμανία, χωρίς την Τσεχοσλοβακία παρούσα στις διαπραγματεύσεις για τα εδάφη της. Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία δεν ήθελαν να ρισκάρουν έναν ακόμη Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι πληγές στις κοινωνίες και στις οικονομίες τους από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ακόμη νωπές. Η Τσεχοσλοβακία ήταν η "εύκολη λύση", θεωρώντας τότε, λανθασμένα, ότι οι ορέξεις της χιτλερικής Γερμανίας θα ικανοποιηθούν και θα σταματήσουν εκεί. Η ιστορία από εκεί και πέρα είναι γνωστή: Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και Ολοκαύτωμα.
H Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής Κάγια Κάλλας, σε πρόσφατη συνέντευξή της στο γερμανικό δίκτυο RND, προειδοποιεί, έχοντας κατά νου την κλιμάκωση της ρωσικής επιθετικότητας κοντά στα ευρωπαϊκά σύνορα ότι η σημερινή Ευρώπη θυμίζει 1938. Η διαφορά με το 1938 είναι ότι η Ουκρανία βιώνει ήδη εδώ και τρία χρόνια έναν πόλεμο σε εξέλιξη μετά από μια μεγάλης κλίμακας ρωσική εισβολή. Συγχρόνως έχει τη στήριξη δυτικών χωρών. Στρατιωτικά και οικονομικά. Η Γερμανία δηλώνει ότι θα συνεχίσει να στηρίζει την Ουκρανία, γιατί βλέπει τη Μόσχα ως απειλή για τη δική της ασφάλεια και ευημερία.