Του Κώστα Ράπτη
Είναι η διπλωματία η εναλλακτική στη θερμή αναμέτρηση ή απλώς μια επιβεβλημένη ουβερτούρα προτού μιλήσουν τα όπλα; Το ερώτημα αυτό προβάλλει ως το κρισιμότερο, την επαύριο των συνομιλιών που είχαν στο Ομάν οι αντιπροσωπείες των ΗΠΑ και του Ιράν, σε μια συγκυρία κλιμακούμενης έντασης, σημαδεμένη από τη συγκέντρωση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή, με επικεφαλής το αεροπλανοφόρο "Abraham Lincoln".
Αδιευκρίνιστο παρέμενε μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές ποια υπήρξε η έκβαση των χθεσινών διαβουλεύσεων, όπου ακόμα και η σύνθεση των εκατέρωθεν αντιπροσωπειών άλλαζε μέχρι την τελευταία στιγμή, με χαρακτηριστικότερη όλων την προσθήκη του προεδρικού γαμπρού, Τζάρεντ Κούσνερ, και του διοικητή της CENTOM, ήτοι της διακλαδικής Κεντρικής Διοίκησης των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, που έχει ως χώρο ευθύνης τη Μέση Ανατολή.
Προσερχόμενος στις συνομιλίες, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, τόνισε ότι "η Ισλαμική Δημοκρατία χρησιμοποιεί τη διπλωματία για να υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντά της", αλλά και είναι έτοιμη "να υπερασπιστεί την κυριαρχία και την εθνική ασφάλεια της χώρας έναντι οποιασδήποτε υπερβολικής απαίτησης και απόπειρας τυχοδιωκτισμού".
Αλλά αν αυτό ήταν επίδειξη αγέρωχης στάσης, τι μπορεί κανείς να πει για την εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου, Κάρολαϊν Λέβιτ, η οποία εν όψει των διαπραγματεύσεων τόνισε: "Θα ήθελα να υπενθυμίσω στο ιρανικό καθεστώς ότι ο πρόεδρος Τραμπ έχει πολλές επιλογές στη διάθεσή του, πέρα από τη διπλωματία, ως ο ανώτατος διοικητής του ισχυρότερου στρατού στην παγκόσμια ιστορία".
