Τα όπλα σίγησαν το 2001, αλλά η Βόρεια Μακεδονία εξακολουθεί να παλεύει με την κληρονομιά της εθνοτικής της σύγκρουσης. Είκοσι πέντε χρόνια μετά τον τερματισμό των εχθροπραξιών με τη Συμφωνία-Πλαίσιο της Οχρίδας, οι δύο λαοί ζουν ειρηνικά, ωστόσο οι αναλυτές λένε ότι η πραγματική συμφιλίωση παραμένει ανεκπλήρωτη.

Η εξάμηνη σύγκρουση που ξέσπασε τον Φεβρουάριο του 2001 περιγράφεται συχνά ως το τελευταίο κεφάλαιο της βίαιης διάλυσης της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Αλλά σε αντίθεση με τους πολέμους στην Κροατία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και το Κοσσυφοπέδιο, περιορίστηκε πριν εξελιχθεί σε μια μεγαλύτερη τραγωδία, σε μεγάλο βαθμό χάρη σε έναν πολιτικό συμβιβασμό που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση του ΝΑΤΟ, των Ηνωμένων Πολιτειών και κορυφαίων χωρών της ΕΕ.

Μια νέα φάση

Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα, η πολιτική τάξη που προέκυψε από τη Συμφωνία-Πλαίσιο της Οχρίδας εισέρχεται σε νέα φάση. Όταν το συντηρητικό κόμμα VMRO-DPMNE επέστρεψε στην εξουσία πριν από δύο χρόνια, η Δημοκρατική Ένωση για την Ολοκλήρωση (DUI), το κύριο κόμμα των Αλβανών, πέρασε στην αντιπολίτευση. Αυτή η εξέλιξη έθεσε τέλος σε δύο δεκαετίες κυβερνητικής επιρροής για τον Αλί Αχμέτι, ο οποίος μεταμορφώθηκε από ηγέτη του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού (NLA) των Αλβανών κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης του 2001 σε μία από τις πιο ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες της χώρας.

Ο Αχμέτι, ο οποίος αντικατέστησε τη στολή του αντάρτη με χειροποίητα κοστούμια και λευκά πουκάμισα μετά τη Συμφωνία της Οχρίδας, υποστηρίζει τώρα ότι οι εθνοτικές σχέσεις έχουν επιδεινωθεί τα τελευταία δύο χρόνια. "Οι επιθέσεις κατά της επίσημης χρήσης της αλβανικής γλώσσας, η κατάργηση της δίκαιης και επαρκούς εκπροσώπησης, η αποδυνάμωση των μηχανισμών που έχουν σχεδιαστεί για να αποτρέψουν την πλειοψηφική διακυβέρνηση και η προώθηση μιας μονοεθνικής αντίληψης του κράτους αποτελούν σοβαρά σημάδια για την κατεύθυνση προς την οποία κινείται η χώρα", λέει.