Η Τουρκία, το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία σφράγισαν ένα ιστορικό αμυντικό σύμφωνο την περασμένη Παρασκευή, υπογράφοντας μια συμφωνία "που αποσκοπεί στην ενίσχυση της συλλογικής αποτροπής έναντι οποιασδήποτε πράξης επιθετικότητας". Η λεγόμενη "Κοινή Συμφωνία Άμυνας της Μέκκας" μεταξύ των τριών κρατών με πλειοψηφία σουνιτών μουσουλμάνων αποσκοπεί στην αύξηση της συνεργασίας σε μια περίοδο περιφερειακής αβεβαιότητας και απειλών από τον πόλεμο Ιράν-Ιράκ. Η συμφωνία υπογράφηκε στη Μέκκα της Σαουδικής Αραβίας από τον Σαουδάραβα πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τον Πακιστανό πρωθυπουργό Σεχμπάζ Σαρίφ.
Στα πρότυπα του ΝΑΤΟ;
Η συμμαχία έχει παρομοιαστεί με μια συμμαχία τύπου ΝΑΤΟ και την Παρασκευή, το πακιστανικό Υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε ότι μια επίθεση σε οποιοδήποτε μέλος θα θεωρηθεί ως επίθεση σε όλους. Αλλά οι ειδικοί και οι αναλυτές έσπευσαν να επισημάνουν ότι η συμφωνία είναι απίθανο να λειτουργήσει με αυτόν τον τρόπο, τουλάχιστον στην αρχή. Για παράδειγμα το Σαββατοκύριακο, η ανταρτική ομάδα Χούθι στην Υεμένη άνοιξε πυρ ξανά εναντίον πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Σαουδικής Αραβίας.
Οι Χούθι θεωρούν τη Σαουδική Αραβία εχθρό τους και είναι επίσης σύμμαχοι με το Ιράν. Το τελευταίο έχει επίσης στοχεύσει τη Σαουδική Αραβία μετά την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ξεκινώντας έναν πόλεμο στα τέλη Φεβρουαρίου, επειδή βλέπει τους Σαουδάραβες ως σύμμαχο των ΗΠΑ. Αλλά μετά την επίθεση των Χούθι το Σαββατοκύριακο, ούτε η Τουρκία ούτε το Πακιστάν έσπευσαν να υπερασπιστούν τους Σαουδάραβες. Ούτε είναι πιθανόν να επιτεθούν στο Ιράν, λένε οι αναλυτές. Στην πραγματικότητα, το Πακιστάν προτιμά να λειτουργεί ως μεσολαβητής μεταξύ του Ιράν και των ΗΠΑ αυτή τη στιγμή.
Ένα "σύμφωνο ελαστικής άμυνας"
Αυτή η συμφωνία έχει περισσότερο νόημα ως αποτρεπτικό μέσο και ως "σύμφωνο ελαστικής άμυνας", λέει στην DW η Ντάνια Θάφερ, εκτελεστική διευθύντρια του Διεθνούς Φόρουμ του Κόλπου ή GIF, ενός think-tank με έδρα την Ουάσινγκτον. "Αν κοιτάξετε τα μέρη σε αυτή τη συμφωνία, έχετε τη Σαουδική Αραβία, η οποία βρίσκεται στη μέση αυτής της σύγκρουσης. Αλλά έχετε επίσης την Τουρκία και το Πακιστάν, που διατηριύν σχέσεις με το Ιράν, αλλά και με τις ΗΠΑ. Πιστεύω λοιπόν ότι είναι ένα επιπλέον επίπεδο αποτροπής, αν θέλετε, για τη Σαουδική Αραβία", εξήγησε ο Θάφερ. "Νομίζω ότι η Σαουδική Αραβία εξετάζει μια πολυεπίπεδη προσέγγιση αποτροπής στις περιφερειακές απειλές καθώς αυτές αναδύονται".