Στο χωριό Ουαντίρ, καμία οικογένεια δεν βγήκε αλώβητη: Εδώ, στο ανατολικό Αφγανιστάν, μετά τον ισχυρό σεισμό που έπληξε την περιοχή τη νύχτα, κάθε σπίτι μετρά τουλάχιστον έναν νεκρό ή έναν τραυματία. Και ούτε ένα κτίριο δεν στέκει πλέον όρθιο.
Σ’ αυτό το τοπίο της καταστροφής, όπου επιπλέει στη μια μεριά μια νεκρή αγελάδα, στην απέναντι μια κατσίκα και παντού είναι σκορπισμένα απομεινάρια των ξύλινων σκελετών των σπιτιών που κατέρρευσαν, η οσμή του θανάτου πλανάται στην ατμόσφαιρα.
Κάπου στο βάθος, ακούγονται οι κραυγές και ο θρήνος των γυναικών. Το πένθος είναι αόρατο – οι γυναίκες μεταφέρθηκαν έξω από την κοινότητα, μακριά από τα βλέμματα των νεοφερμένων στην περιοχή.
Μπροστά από ένα σωρό πλίνθων, που μέχρι χθες ήταν σπίτι, οι διασώστες έγιναν δεκτοί σαν ήρωες μόλις κατέβηκαν από το ελικόπτερο. Την ίδια ώρα, οι χωρικοί προσπαθούσαν με τα χέρια ή με φτυάρια να απομακρύνουν τα χαλάσματα. Ένας διασώστης βοήθησε στην ανάσυρση μιας γυναίκας από αυτά τα συντρίμμια, αψηφώντας τους μετασεισμούς που συνοδεύονται από τρομακτική βουή, η οποία αντιλαλεί στα γύρω βουνά.
"Όταν την βγάλαμε, είπε ότι ανησυχεί για τα παιδιά της, που βρίσκονται ακόμα μέσα" αφηγήθηκε ο διασώστης, προτού να επιστρέψει στο καθήκον του.
