Δεν είναι πολλοί οι δημόσιοι διανοούμενοι που μπορούν να πουν ότι έχουν αναφερθεί ακόμη και από τον κυβερνήτη Τζέιμς Τ. Κερκ του διαστημοπλοίου Enterprise, αλλά ο Φράνσις Φουκουγιάμα είναι ένας από αυτούς. Στην ταινία Star Trek VI: The Undiscovered Country, ο χαρακτήρας που υποδύεται ο Γουίλιαμ Σάτνερ βρίσκεται σε στοχαστική διάθεση και συνομιλεί με τον καγκελάριο των Κλίνγκον.

"Κάποιοι πιστεύουν ότι το μέλλον σημαίνει το τέλος της Ιστορίας", συλλογίζεται ο Κερκ. "Λοιπόν, δεν έχουμε ξεμείνει ακόμη από Ιστορία".

Όταν η ταινία κυκλοφόρησε το 1991, αλλά και τα χρόνια που ακολούθησαν, άκουγε κανείς συχνά τέτοιου είδους σχόλια. Ήταν αναφορές σε μια θέση τόσο διάσημη, ώστε σχεδόν δεν χρειαζόταν να εξηγηθεί. Είχε διατυπωθεί για πρώτη φορά σε ένα δοκίμιο 15 σελίδων του Φουκουγιάμα, τότε 36χρονου αναλυτή σε think tank, το οποίο δημοσιεύτηκε το καλοκαίρι του 1989 στο National Interest, ένα περιοδικό αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής με συντηρητικό προσανατολισμό. Ο τίτλος περιείχε ένα ερωτηματικό: The End of History? ("Το τέλος της Ιστορίας;"). Όταν, τρία χρόνια αργότερα, εκδόθηκε σε βιβλίο, ο τίτλος έγινε The End of History and the Last Man ("Το τέλος της Ιστορίας και ο τελευταίος άνθρωπος"). Ήταν όμως λεπτομέρειες που, όπως θα δούμε, χάθηκαν στην πορεία.

Το δοκίμιο έκανε τον συγγραφέα του διεθνώς γνωστό και έδωσε ώθηση στην καριέρα του ως πολιτικού επιστήμονα, φιλοσόφου και αναλυτή, με ειδίκευση στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική οικονομία. Κυβερνήσεις και διοικητικά συμβούλια σε όλο τον κόσμο ζητούσαν τη συμβουλή του Φουκουγιάμα, από τα ανώτατα διοικητικά στελέχη της Ford μέχρι και τη σκηνή του Λίβυου δικτάτορα Μουαμάρ Καντάφι.

Όπως όμως προκύπτει από τα νέα απομνημονεύματά του —τα οποία είναι λιγότερο μια συμβατική αυτοβιογραφία και περισσότερο η ιστορία μιας ζωής αφιερωμένης στις ιδέες, που επανεξετάζει πνευματικές μετατοπίσεις και ακαδημαϊκές ρήξεις και, αντιθέτως, αναφέρεται ελάχιστα στον 40χρονο γάμο του συγγραφέα— το συγκεκριμένο δοκίμιο έγινε επίσης ένα είδος βαριδιού.