Του Χάρη Φλουδόπουλου
Η ενεργειακή στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης εισέρχεται σε μια κρίσιμη φάση. Παρά τις εντεινόμενες πιέσεις της Ουάσινγκτον για ταχύτερη διακοπή των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου, οι Βρυξέλλες παραμένουν αμετακίνητες στο στόχο που έχει τεθεί για πλήρη απεξάρτηση έως την 1η Ιανουαρίου 2028. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, αλλά αποτυπώνει την αγωνία να βρεθεί η χρυσή ισορροπία ανάμεσα στη γεωπολιτική στόχευση και τη διασφάλιση της ενεργειακής σταθερότητας.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ, με αιχμή τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον υπουργό Ενέργειας Κρις Ράιτ, έχει απευθύνει ξεκάθαρο μήνυμα προς τους Ευρωπαίους συμμάχους: το ρωσικό αέριο πρέπει να βγει από το ενεργειακό μείγμα νωρίτερα. Σε επιστολή του προς τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, ο Τραμπ ζήτησε την πλήρη παύση των εισαγωγών "το συντομότερο δυνατόν". Στην ίδια γραμμή, ο Ράιτ, μιλώντας στο συνέδριο Gastech στο Μιλάνο, παρουσίασε τα φιλόδοξα σχέδια της Ουάσινγκτον να επεκτείνει τις εξαγωγές LNG προς την Ευρώπη, αξιοποιώντας το κενό που αφήνει η Μόσχα.
Η στρατηγική είναι προφανής: η απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο όχι μόνο υπηρετεί γεωπολιτικούς στόχους, αλλά ενισχύει και τον ρόλο του αμερικανικού LNG ως βασικού προμηθευτή της ευρωπαϊκής αγοράς.
Απέναντι στις πιέσεις, η Κομισιόν εμφανίζεται αμετακίνητη. Η εκπρόσωπος Ενέργειας, Άννα-Καΐσα Ίτκονεν, τόνισε ότι η πρόταση που κατατέθηκε τον Ιούνιο για πλήρη διακοπή μέχρι το τέλος του 2027 παραμένει ο οδικός χάρτης. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Επίτροπος Ενέργειας Νταν Γιόργκενσεν υπογράμμισε ότι η σταδιακή απεξάρτηση έχει σχεδιαστεί με στόχο τη σταθερότητα, ώστε να αποφευχθούν αιφνίδιες ανατιμήσεις και διαταραχές εφοδιασμού.
