Ήταν η δεκαετία του Χέλμουτ Σμιτ και του Χέλμουτ Κολ, αλλά και της Νίνα Χάγκεν. Η Ανατολική Γερμανία θα γιόρταζε τα 40 της χρόνια, αλλά λίγο αργότερα θα κατέρρεε, συμπαρασύροντας το Τείχος του Βερολίνου, σε μία πόλη που μέχρι σήμερα "λατρεύουμε να μισούμε". Δισεκατομμύρια έρρεαν στο Χρηματιστήριο, δισεκατομμύρια χάθηκαν και μέσα σε μία "Μαύρη Δευτέρα" το 1987.
Ήταν μία εποχή που επεφύλασσε βραδιές αγωνίας, αλλά και ξέφρενης διασκέδασης, με λαμέ βάτες και φαντεζί γραβάτες. "Δεκαετία νοσταλγίας ή δεκαετία τρόμου;" αναρωτιόταν πριν από λίγα χρόνια η γερμανική εφημερίδα Berliner Zeitung. Σίγουρα ήταν μία δεκαετία που καθόρισε τάσεις και εξελίξεις.
Νοσταλγία για τη δεκαετία του '80 υποδηλώνει η αισθητική online σειρών όπως το Stranger Things, που απολαμβάνουμε τα τελευταία χρόνια. Αυτήν την τάση επιβεβαιώνουν και τα δημοσκοπικά ευρήματα: Σύμφωνα με έρευνα της Infratest dimap για λογαριασμό του πρώτου καναλιού της γερμανικής δημόσιας ραδιοτηλεόρασης (ARD), το 52% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι στη δεκαετία του '80 ήταν καλύτερη η ζωή στην Ομοσπονδιακή Γερμανία (δηλαδή στη Δυτική Γερμανία της εποχής). Αντίθετη άποψη εκφράζει μόλις το 23%.
Όσο πιο συντηρητικό υπόβαθρο έχει ο κόσμος, τόσο πιο διαδεδομένη φαίνεται η αίσθηση της νοσταλγίας. Τη συμμερίζεται το 68% των ψηφοφόρων της "Εναλλακτικής για τη Γερμανία" (AfD), το 55% των οπαδών της Κεντροδεξιάς, αλλά μόλις ο ένας στους τρεις Πράσινους ή αριστερούς ψηφοφόρους.