"Μετά από διακοπήν ολίγων ετών, η χάρις του Θεού, διά πρεσβειών όλων των Καππαδοκών Αγίων, μας χαρίζει την ευλογίαν να έλθωμεν εις την ιεράν ταύτην γην, το κέντρον των ευσεβών παραδόσεών μας εις την Ανατολήν, και να τελέσωμεν Πασχάλιον Θείαν Λειτουργίαν εις τα ερημωμένα σεβάσματά μας. Να είπωμεν το Χριστός Ανέστη! εις τα εδώ αναπαυόμενα οστά των προγόνων μας, να θυμιάσωμεν τας ψυχάς των, να ανάψωμεν κανδήλα πίστεως και λαμπάδα ελπίδος από το ανέσπερον φως του Αναστάντος Χριστού! Να τιμήσωμεν τους πολυαρίθμους Καππαδόκας Αγίους, Ιεράρχας, Διδασκάλους, Μάρτυρας και Οσίους! Να βιώσωμεν και να μαρτυρήσωμεν ότι η Πίστις ημών, παρά τας καταιγίδας της Ιστορίας, «ανθεί και φέρει κι άλλο»!", είπε ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, στην αρχή της ομιλίας του, κατά το Συλλείτουργο με τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Αλβανίας, Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο κ. Ιωάννη, που τελέστηκε την Κυριακή του Τυφλού, 17 Μαΐου 2026, στον παλαιότατο Ιερό Ναό Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, στην Μαλακοπή (Derinkuyu) της Αγιοτόκου Καππαδοκίας. Ο Παναγιώτατος σε άλλο σημείο της ομιλίας του επεσήμανε:
"Εδώ αι θείαι των Μεγάλων Πατέρων διδασκαλίαι, τα αίματα των Μαρτύρων, τα δάκρυα των Οσίων, η ευλάβεια του πιστού λαού, αι προσευχαί της Εκκλησίας, οι Ναοί, τα Μοναστήρια, τα ασκητήρια, τα λαξευτά εξωκκλήσια, αι μοναδικαί αγιογραφίαι και αι ευσεβείς παραδόσεις, έχουν αγιάσει τα πάντα! Και το χώμα, και τον αέρα, και τα ύδατα, και τας πόλεις, και τα χωρία, και τα κατά Στράβωνα «πυρίληπτα πεδία», και τας στέππας, και τα υψίπεδα, και τας κοιλάδας, και τα «μπιν μπιρ κιλισέ» φαράγγια, και τα υπόσκαφα σκηνώματα, και τας ερήμους, και τα υπερύψηλα όρη, και τας στοάς των βράχων, και τους περιέργους σχηματισμούς του εδάφους, και τα μεταλλεία, και την «καραμανλήδικη» γραφήν, και τα ονόματα, και τα μνήματα, και τας μνήμας, και αυτάς τας παλιμψήστους σελίδας της Ιστορίας! Όλα εδώ ευωδιάζουν μοσχολίβανον, όλα φέρουν κατάνυξιν, όλα αποπνέουν χάριν, όλα ακτινοβολούν μυστικόν φως, όλα κηρύττουν την διαχρονικήν παρουσίαν του ζώντος Θεού! Ερχόμενοι λοιπόν ενταύθα και ιερουργούντες διά της Θείας Ευχαριστίας το Μυστήριον της Εκκλησίας, δεν επιτελούμεν απλούν θρησκευτικόν καθήκον, αλλά προστιθέμεθα μυστικώς εις τον απέραντον θείον χορόν των αξιοθέων αρχαίων και νεωτέρων τέκνων της Καππαδοκίας, που «ίστανται ενώπιον του Θρόνου του Θεού περιβεβλημένοι στολάς λευκάς και κρατούντες φοίνικας εις τας χείρας των και κράζουνφωνή μεγάλη» λαμπράς δοξολογίας προς τον Ύψιστον (πρβλ. Αποκ. ζ´, 9).
Συντονίζομεν την λατρείαν και προσκύνησίν μας με την ιδικήν των και αντλούμεν δυνάμεις, φως, ζωήν και αγιασμόν, αινούντες και ευλογούντες εν πνεύματι και αληθεία τον Θεόν! Ναί, εδώ, εις τα τεταπεινωμένα και ερημωμένα θυσιαστήρια, τα γυμνά από κάθε παρρησίαν, στολισμόν και δόξαν εγκόσμιον, διά τα οποία πάντοτε ισχύει αδιακρίτως ο ψαλμικός λόγος: «τω οικω Σου πρέπει αγίασμα, Κύριε, εις μακρότητα ημερών» (Ψαλμ. ϟβ´, 5), βιούμεν «τη ταπεινώσει τα υψηλά, τη πτωχεία τα πλούσια»! Η εικών που παρουσιάζουν διαλαλεί την Άκραν Ταπείνωσιν και πτωχείαν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, την οποίαν «δι' ημάς επτώχευσε, πλούσιος ων, ίνα ημείς τη Εκείνου πτωχεία πλουτί-σωμεν» (πρβλ. Β΄ Κορ. η´, 9)! Υπενθυμίζει το Πάθος, τον Σταυρόν και την εις Άδου Κάθοδόν Του! Είναι μία εγκαυστική εικών του Νυμφίου της Εκκλησίας! Αλλά ο Νυμφίος εν τέλει, αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω, προήλθεν εκ του Τάφου ωραίος, νικητής, τροπαιούχος, ζων και ζωοποιών το γένος των ανθρώπων! Την ταπείνωσιν του Πάθους διεδέχθη η δόξα της Αναστάσεως! Τον Γολγοθάν, το κενόν Μνημείον της Ζωής! Ο Χριστός είναι η Ζωή και η Ανάστασις ημών! Ο Μακαριώτατος Αδελφός Αρχιεπίσκοπος Τιράνων κ. Ιωάννης, εξ ιδίας αναλόγου εμπειρίας της Εκκλησίας της Αλβανίας, ασφαλώς συμμερίζεται πλήρως τα αισθήματα και τας ελπίδας ημών εις τον Ζώντα Θεόν και συμβεβαιοί του λόγου το ασφαλές!"
Στη Θεία Λειτουργία συμμετείχαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Αγκύρας κ. Γρηγόριος και ο Θεοφιλ. Επίσκοπος Αμαντίας κ. Ιγνάτιος.
Μετά την Απόλυση, ο Παναγιώτατος τέλεσε Τρισάγιο για τους αναπαυομένους στην περιοχή της Καππαδοκίας, "τους τε ειρηνικώς κοιμηθέντας και τους μαρτυρικώς τελειωθέντας".
